Modrzewnik chiński – Pseudolarix amabilis (J. Nelson) Rehder – należy do gromady Gymnospermatophyta i rodziny sosnowatych Pinaceae. Pod względem rozwoju rodowego jest drzewem bardzo starym, znanym ze szczątków kopalnych od wczesnego okresu kredowego i plejstocenu na licznych stanowiskach w Ameryce Północnej i Europie. To klasyczny przykład reliktowego drzewa iglastego, które w dawnych epokach było szeroko rozpowszechnione.
Jodła hiszpańska (Abies pinsapo Boiss.) należy do gromady nagozalążkowych (Gymnospermatophyta) i rodziny sosnowatych (Pinaceae). Jest drzewem zawsze zielonym. W stanie naturalnym występuje na południu Hiszpanii – w górach Sierra de las Nieves, de Yunguerra i w Berneja, na wysokości 1100 do 2000 m n.p.m. Jest tam gatunkiem endemicznym i prawnie chronionym.
Roślinność miejska w ostatnich latach przeżywa prawdziwy renesans. Lokalne władze, i to nie tylko przed wyborami, zdają się zauważać potrzebę otaczania się roślinami oraz inwestowania w projekty związane zarówno z przywracaniem zieleni w miejscach dotychczas jej pozbawionych, jak i rewaloryzacji założeń już istniejących. Działania te służą nie tylko poprawie wizerunku poszczególnych miast, ale poprzez biologiczne oddziaływanie na środowisko zurbanizowane wpływają na poprawę zdrowia mieszkańców. Powoli przyzwyczajamy się do jakże fantastycznego widoku zielonych torowisk tramwajowych, ogrodów pojemnikowych zakładanych tam, gdzie ze względu na uzbrojenie terenu nie można posadzić roślin w gruncie czy wreszcie ogrodów dachowych, których powstaje coraz więcej. Z podobną rewolucją mamy do czynienia także w kwestii doboru i składu gatunkowego roślin stosowanych do nasadzeń miejskich. Pojawienie się nowości w asortymencie szkółek stawia ambitnych ogrodników miejskich przed wyzwaniem stałego dokształcania się i poszukiwania wiedzy z zakresu cech nowych odmian. Wiele z nich jest bowiem znacznie lepiej przystosowanych do uprawy w trudnych warunkach miejskich, ale bywa i tak, że niektóre wymagają dodatkowych zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak zabezpieczanie na zimę.
Na południu kraju intensywnie rozwinęła się produkcja szkółkarska. Największe jej skupisko znajduje się w woj. śląskim, zwłaszcza na Podbeskidziu, którego stolicą jest Bielsko-Biała. Liczne szkółki znajdują się również w okolicach Pszczyny, Ustronia oraz innych miasteczek, np. Żor i Wodzisławia.
Warto dbać o nasze otoczenie, a krzewy iglaste powinny być jego stałymi elementami. Są idealnym rozwiązaniem, gdy brak miejsca w przestrzeni miejskiej, nie potrzebują szczególnej pielęgnacji i stanowią ozdobę, nawet zimą.
Przez cały rok efektownie w przestrzeni miejskiej wyglądają krzewy iglaste. Rozmaite są ich wielkości, zabarwienie i pokrój. Mogą mieć igły od ciemno i jasnozielonych przez niebieskawe, srebrzyste - aż do żółtych.
Krajobraz miejski przybiera zimą barwy czarno-białe i wszystkie odcienie szarości. Nie ubarwiają go już różnokolorowe jesienne liście. Niemalże jedyną ożywiającą zielenią są rośliny iglaste. Wśród nich zdecydowanie najczęściej spotyka się sosnę.
Chociaż mają opinię kapryśnych, sadzimy je chętnie w ogrodach przydomowych. Są też wśród nich takie, które dobrze rosną w trudnych warunkach miejskich. Nie można o nich zapominać, bo doskonale wzbogacają kompozycje z roślin liściastych. A zimą tylko one swymi barwami ożywiają smutny bury krajobraz.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.