W pracy analizowano wpływ anizotropowych właściwości optycznych erytrocytów na wielokrotne rozproszenie światła. Parametry optyczne pojedynczych erytrocytów wyznaczono na podstawie aproksymacyjnego modelu rozproszenia światła na elipsoidzie obrotowej Rayleigha-Gansa i rozszerzonej teorii Lorenza-Mie dla elipsoid. Do opisu wielokrotnego rozproszenia światła zastosowano model Monte Carlo, który pozwala dokładnie uwzględnić związki fazowe rozchodzącej się fali świetlnej w pełnej krwi i asymetrię cząstki rozpraszającej. Na podstawie charakterystyk gęstości optycznej pełnej krwi stwierdzono istotny wpływ kształtu erytrocytów na wielokrotne rozproszenie światła.
EN
In the paper was analysed the influence of the anisotropic properties of the erythrocytes on the multiple light scattering. The optical parameters of the single erythrocytes were determined on the basis of Rayleigh-Gans approximation model of light scattering by ellipsoid of revolution and the extended Lorenz-Mie theory for ellipsoid. To describe multiple light scattering the Monte Carlo model was used, which takes into account the phase relation of the wave propagating in the whole blood and the anisotropic properties of scatters. The influence of ellipsoidal shape of the erythrocytes on the multiple light scattering was determined using the optical density characteristic.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
A Monte Carlo computer model of is described for hyperbranched polymerization involving AB2 monomers. The structure of algorithm used in the model and selected results of its application are presented. The results are compared with those obtained by using an analytical kinetic model. For analogous polymerization systems, the two models were found to yield identical molecular parameters, viz., the average degrees of polymerization as the degree of conversion was varied, and polydispersity index for the reacting systems involving different substitution effects.
PL
Przedstawiono komputerowy model polimeryzacji hiperrozgałęzionej monomeru AB2 wykorzystujący metodę Monte Carlo. Opisano strukturę algorytmu zastosowanego w modelu i podano niektóre wyniki jego stosowania, porównując je z wynikami uzyskanymi za pomocą kinetycznej metody modelowania. Parametry molekularne, obliczone w odniesieniu do analogicznych układów polimeryzacyjnych przy użyciu obydwu modeli są takie same. Takie same są obliczone średnie stopnie polimeryzacji i ich zmiany ze stopniem przereagowania grup funkcyjnych (rys. 2), a także jednakowe są wskaźniki polidyspersyjności obliczone w przypadku układów reagujących z różnymi efektami podstawienia.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.