In the EU countries, more than 16 million tons of packaging waste from polymeric materials are generated. This is a significant group, which constitutes about 20% of the mass of all packaging waste. This waste requires management through recovery processes including recycling, energy recovery or reuse after preparation for further use. For polymeric waste from classic plastics, the basic form of recycling is material recycling. In the future, due to new investments, chemical recycling will become more important. For the waste from biodegradable plastics with confirmed compostability, organic recycling is the appropriate method. Due to its high calorific value, packaging waste from polymeric materials that is not suitable for recycling is subject to energy recovery.
PL
W państwach UE powstaje ponad 16 mln ton odpadów opakowaniowych z tworzyw polimerowych. Jest to znacząca grupa, która stanowi około 20% masy wszystkich odpadów opakowaniowych. Odpady te wymagają zagospodarowania poprzez procesy odzysku obejmujące recykling, odzysk energii lub ponowne wykorzystanie po przygotowaniu do kolejnego użycia. Dla odpadów polimerowych z klasycznych tworzyw podstawową formą recyklingu jest recykling materiałowy. W przyszłości, ze względu na nowe inwestycje, większe znaczenie zyska recykling chemiczny. Dla odpadów z tworzyw biodegradowalnych o potwierdzonej kompostowalności właściwą metodą jest recykling organiczny. Z uwagi na wysoką wartość opałową nieprzydatne do recyklingu odpady opakowaniowe z tworzyw polimerowych poddawane są odzyskowi energii.
Istotnym elementem transformacji w kierunku koncepcji cyrkularnej jest gospodarowanie odpadami opakowaniowymi, w którym konsumenci – poprzez swoją wiedzę, postawy i działania – w znacznym stopniu wpływają na skuteczność wdrażania rozwiązań cyrkularnych, takich jak selektywna zbiórka, systemy kaucyjne czy recykling. W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących poziomu wiedzy i zachowań konsumentów wobec gospodarowania odpadami opakowaniowymi w kontekście koncepcji cyrkularnej. Analiza przeprowadzona na reprezentatywnej próbie Polaków (N = = 1000) wskazuje na niewystarczające kompetencje ekologiczne konsumentów oraz utrwalone błędne praktyki, które mogą obniżać efektywność recyklingu. Wyniki podkreślają konieczność wdrażania ukierunkowanych działań edukacyjnych i informacyjnych, dostosowanych do różnorodnych grup społecznych, celem zwiększenia zaangażowania konsumentów i poprawy funkcjonowania systemów zarządzania odpadami opakowaniowymi zgodnie z koncepcją cyrkularną.
EN
An essential element of the transformation toward the circular economy concept is the management of packaging waste, in which consumers – through their knowledge, attitudes, and behaviors – significantly influence the effectiveness of implementing circular solutions such as separate collection, deposit systems, and recycling. This paper presents the results of research on consumers' knowledge and behaviours regarding the management of packaging waste within the framework of the circular economy concept. The analysis, conducted on a representative sample of Polish adults (N = 1000), reveals insufficient ecological competencies among consumers and persistent incorrect practices that may reduce recycling efficiency. The findings highlight the need for targeted educational and informational interventions, tailored to diverse social groups, to enhance consumer engagement and improve the functioning of packaging waste management systems in accordance with the circular economy concept.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), którego tekst został już uzgodniony w zwykłej procedurze ustawodawczej, ma stanowić podstawowy akt prawny regulujący gospodarowanie odpadami i odpadami opakowaniowymi na terenie Unii Europejskiej. Rozporządzenie, zgodnie z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ma zasięg ogólny. Wiąże ono w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Posiada zatem pierwszeństwo przed ustawodawstwem krajowym. Omawiane rozporządzenie wprost statuuje w art. 4.2, jako warunek konieczny i wystarczający do wprowadzania na rynek UE, spełnienie przez opakowanie tzw. wymogów zrównoważoności. To jest konieczne do wprowadzenia opakowania na rynek UE, a równocześnie pozwala wprowadzić takie opakowania na każdy z rynków państw członkowskich, choćby prawodawstwo tych państw stawiało inne wymogi.
Prace nad faktycznym wprowadzeniem w Polsce systemu kaucyjnego przypominają istny legislacyjny rollercoaster. Jednocześnie w odróżnieniu od kolejki górskiej, gwarantującej korzystającym z jej uroków moc rozrywki, można odnieść wrażenie, iż emocje, jakie na rodzimym gruncie generuje proces kreacji systemu kaucyjnego, mają często słodko-gorzki posmak.
This paper focuses on the study of specific cases of substance migration from plastic packaging into food, aiming to better understand this phenomenon and assess its potential impact on food quality and safety. The samples consisted of 5 food containers obtained from publicly accessible retail chains. In the case of reusable packaging, in accordance with Commission Regulation (EU) No 10/2011 on plastic materials and articles intended to come into contact with food, and Commission Regulation (EU) 2020/1245 amending and correcting Regulation 10/2011, the overall migration test for reusable products and materials is performed three times on the same sample, each time using a different dose of a food simulant liquid. All containers were made of polypropylene (PP/5) according to the markings on the bottom of the packaging, and were indicated by the manufacturers as suitable for microwave heating and freezing. Therefore, the tests also included trials with the use of microwaves. Consequently, tests were prepared for the first part of the study to account for the impact of microwave treatment on the overall migration of the examined containers into food simulant liquids, and for the second part of the study, in which the overall migration was conducted three times on the same packaging sample.
PL
Niniejsza praca koncentruje się na badaniu specyficznych przypadków migracji substancji z opakowań z tworzyw sztucznych do żywności, co ma na celu lepsze zrozumienie tego zjawiska oraz ocenę jego potencjalnego wpływu na jakość i bezpieczeństwo żywności. Próbki stanowiły 5 pojemników na żywność pozyskanych z ogólnodostępnych sieci handlowych. W przypadku opakowań wielokrotnego użytku zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 10/2011 w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz Rozporządzeniem Komisji (UE) 2020/1245 w sprawie zmiany i sprostowania Rozporządzenia 10/2011 badanie migracji globalnej wyrobów i materiałów wielokrotnego użytku przeprowadza się trzy razy na tej samej próbce, za każdym razem używając innej dawki płynu modelowego imitującego żywność. Wszystkie pojemnik zgodnie z oznaczeniami na dnie opakowania wykonane były polipropylenu (PP/5) oraz z sugerowaną przez producentów możliwością stosowania ich do podgrzewania mikrofalowego oraz mrożenia. Z tego względu w badaniach zdecydowano się również uwzględnić próby z wykorzystaniem mikrofal. W związku z tym zostały przygotowane próby na I część badań uwzględniając wpływ obróbki mikrofalowej na migrację globalną badanych opakowań do płynów imitujących żywność oraz na II część badań, w której przeprowadzono migrację globalną trzy razy na tej samej próbie opakowania.
The aim of this paper is to analyse the effectiveness of implementing the deposit-return scheme (DRS) as a tool for achieving goals in recycling and the separate collection of plastic packaging waste, as well as in promoting the circular economy in European Union (EU) countries. In this context, the prospects for the effectiveness of a future DRS in Poland were assessed. A correlation analysis between the level of plastic bottle collection and nine explanatory variables was conducted, supplemented by hierarchical cluster analysis. Our findings support the hypothesis that the deposit system is a key factor in increasing the rate of separate collection of plastic bottles. Accordingly, the introduction of a DRS in Poland is expected to effectively meet the target for plastic bottle collection set by the Single-Use Plastic Directive.
PL
Celem badania było przeprowadzenie analizy skuteczności wykorzystania systemu kaucyjnego jako narzędzia realizacji celów recyklingu i selektywnej zbiórki odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych oraz budowy gospodarki obiegu zamkniętego w krajach Unii Europejskiej. Na tym tle ocenione zostały perspektywy skuteczności DRS w Polsce. Przeprowadzona została analiza korelacji pomiędzy poziomem selektywnej zbiórki butelek z tworzyw sztucznych, a dziewięcioma zmiennymi objaśniającymi. Wykorzystano także hierarchiczną analizę skupień. Pozytywnie zweryfikowano hipotezę badawczą, że system kaucyjny jest czynnikiem pozwalającym na skuteczną realizację celu selektywnej zbiórki butelek z tworzyw sztucznych. Tym samym można prognozować, że wprowadzenie systemu depozytowego w Polsce będzie czynnikiem pozwalającym na skuteczną realizację celu selektywnej zbiórki butelek z tworzyw sztucznych wyznaczonego przez dyrektywę Single-Use Plastic.
Rozporządzenie dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR) może spowodować, że przepis, który ma zapobiegać powstawaniu odpadów, będzie zawierał lukę, co spotęguje ilość odpadów.
W 2019 r. Komisja Europejska przedstawiła Zielony Ład (Green Deal), wielopłaszczyznowy pakiet polityczny, który ma pomóc Unii Europejskiej stać się ekologiczną, cyfrową i konkurencyjną. Polityka wyznacza ambitne cele, z których wiele bezpośrednio i pośrednio wpłynie na branżę tektury falistej. Zamierzeniem jest osiągnięcie do połowy tego stulecia tzw. „zero emisyjności gazów cieplarnianych netto”, stopniowo, acz konsekwentnie. KE określiła siedem kluczowych obszarów, które należy objąć nowymi regulacjami, aby osiągnąć przyjęte cele środowiskowe: tworzywa sztuczne, tekstylia, e-odpady, żywność-woda-składniki odżywcze, opakowania, baterie i pojazdy, budynki i budownictwo. PPWR (Packaging and Packaging Waste Regulation) jest częścią tego planu… Choć słowo regulation w kontekście proponowanych regulacji prawa, mającego nas obowiązywać, można z pełnym uzasadnieniem zastąpić słowem reduction! Cel jest jasny: mniej opakowań i odpadów opakowaniowych, a więcej wielokrotnego wykorzystania.
Od lat wiele mówi się o konieczności spełnienia coraz wyższych celów - nakładanych na wprowadzających produkty w opakowaniach na rynek oraz na samorządy - w zakresie recyklingu i przygotowania do ponownego użycia odpadów opakowaniowych i komunalnych.
W zakresie opakowań coraz częściej preferowane są dziś rozwiązania, które nie stwarzają utrudnień w recyklingu i ułatwiają konsumentom właściwą segregację odpadów.
W listopadzie 2023 r. Parlament Europejski rozpoczął kluczowy etap prac nad projektem rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych. Projektowane przepisy zakładają ambitne postulaty w zakresie ograniczania masy opakowań, promowania surowców wtórnych oraz recyklingu. Czy ta wizja znajdzie aprobatę wśród europosłów?
The introduction of a deposit-return system for certain packaging in Poland, scheduled for 2025 will be a significant change to the system of waste management instruments. The aim of the article is to identify and analyze the economic effects of the introducing such a system, with particular emphasis on plastic beverage bottles. Analysis of the newly introduced regulations, as well as projections based on data on packaging placed on the market and its recycling allowed us to estimate the scale of these effects, in quantitative and monetary terms. We concluded that the introduction of a deposit system in Poland would contribute to achieving the objectives set out in the Single Use Plastic directive; a goal that is unlikely to be met with the current system. This will be done at a lower cost than if the system remained in its current form.
Directive (EU) 2018/852 has modified the definition of composite packaging: packaging made of two or more layers of different materials which cannot be separated by hand and form a single integral unit, consisting of an inner receptacle and an outer enclosure, that is filled, stored, transported and emptied as such. Since January 2022, a change has been introduced in Poland regarding the classification of packaging waste as a recycled mass.
PL
Dyrektywa (UE) 2018/852 wprowadziła modyfikację definicji opakowania wielomateriałowego: opakowanie wykonane co najmniej z dwóch warstw różnych materiałów, które nie mogą być ręcznie oddzielone i tworzą jedną integralną całość składającą się z przestrzeni wewnętrznej i powłoki zewnętrznej, którą napełnia się, przechowuje, transportuje i opróżnia w takiej formie. W Polsce od stycznia 2022 roku wprowadzona została również zmiana dotycząca zaliczania odpadów opakowaniowych do masy poddanej recyklingowi.
Unia Europejska wywiera coraz większą presję na producentach w zakresie opakowań. Z jednej strony dąży do zmniejszania ich ilości, a z drugiej promuje opakowania wielokrotnego użycia oraz recykling odpadów opakowaniowych. W ten trend wpisują się najnowsze projekty ustaw procedowane przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska.
W maju Ministerstwo Klimatu i Środowiska wpisało do wykazu prac legislacyjnych projekt ustawy dotyczącej zmian w gospodarowaniu opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Przedstawiono tam główne założenia dokumentu, co nie daje jednak pełnego obrazu planowanych zmian. To niepokojące tym bardziej, że MKiŚ zapowiedziało przedstawienie pełnego projektu ustawy dopiero na przełomie trzeciego i czwartego kwartału tego roku, co oznacza, że realne zmiany w systemie zobaczymy najwcześniej w 2023 r. To bardzo późno, zważywszy na obowiązujące Polskę unijne wytyczne dotyczące osiągnięcia kolejnych poziomów recyklingu.
Przedsiębiorcy wprowadzający produkty w opakowaniach na polski rynek ponoszą najniższe w Unii Europejskiej opłaty recyklingowe. Powoduje to zapaść na rynku surowców wtórnych czyniąc selektywną zbiórkę odpadów nieopłacalną Faktyczne koszty gospodarki komunalnej ponoszą obywatele i firmy recyklerskie.
Z danych pozyskanych przez Stowarzyszenie „Polski Recykling” od recyklerów wynika, że w Polsce rocznie poddaje się recyklingowi wybrane frakcje odpadów: szkło – 740 tys. ton; papier – 1,14 mln ton; aluminium – 55 tys. ton; tworzywa sztuczne – 581 tys. ton. Łącznie to 2 mln 516 tys. ton surowców odzyskanych dla przemysłu i producentów, które zamiast powiększać składowiska lub zanieczyszczać przyrodę, wracają do gospodarki. To 125 800 wypełnionych odpadami ciężarówek, które ustawione w kolejce zajęłyby 2,65 tys. km, co równa się odległości z Warszawy do Madrytu.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska przedstawiło projekty rozporządzeń dostosowujące polską legislację odpadową do unijnego prawa, m.in. roczne poziomy recyklingu odpadów opakowaniowych, które producenci będą musieli osiągnąć do 2030 r., oraz zasady obliczania masy odpadów poddanych recyklingowi. Nowe przepisy mają obowiązywać od stycznia 2022 r. To już kolejne zmiany prawa, które zbliżają nas do założeń gospodarki o obiegu zamkniętym.
Oczekuje się, że ok. 6-8 mld euro rocznie wpłynie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej z nowej opłaty od niepoddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych. Danina ta, potocznie nazwana plastic tax, jest elementem składki członkowskiej Plastic Levy.
Europejskie firmy, stowarzyszenia i organizacje działające w ramach Circular Economy for Flexible Packaging (CEFLEX) uzgodniły wspólne stanowisko w sprawie zasadniczych zasad zbierania odpadów opakowaniowych giętkich w gospodarce o obiegu zamkniętym.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.