The paper analyses the impact of recycled geogrid fibres on the mechanical and physical properties of asphalt concrete. Survey results indicate that the knowledge in this area is very limited. The presence of geogrid fibres from milling is an increasingly common challenge for the design of new pavements from asphalt mixtures containing recycled asphalt pavement. The adopted research procedure provided for the selection and optimisation of the content of recycled glass and carbon geogrids added to the asphalt mixture. Two reference asphalt concrete mixtures for the binder course were designed: AC 16W 35/50 KR3-4 and AC 22W 35/50 KR3-4. The research process was controlled using a factorial experiment design, including two qualitative variables: geogrid type and grain size distribution in the asphalt mixture, and two qualitative variables: share and length of geogrid fibres. The mixtures designed and prepared under laboratory conditions were subject to the test of crack propagation resistance using the SCB method. The research also included an assessment of associated properties: air void content Va, water resistance ITSR and rutting resistance PRDair, WTSair. The results of the analysis indicated a potential way to improve the fracture toughness of asphalt concrete for the binder courser by optimising geogrid parameters. Also, the potential use of recycled geogrid to make asphalt mixtures enables the implementation of sustainable development principles in the road construction sector.
PL
W artykule przedstawiono analizę wpływu włókien z geosiatki pochodzącej z recyklingu na właściwości mechaniczne i fizyczne betonu asfaltowego. Wykonane badania ankietowe wskazują, że stan wiedzy w tym zakresie jest bardzo ograniczony. Natomiast obecność włókien geosiatki uzyskiwanej w procesie frezowania jest coraz częstszym problemem, z którym należy się zmierzyć w trakcie projektowania nowych nawierzchni z mieszanek mineralno-asfaltowych (mma) zawierających w swoim składzie granulat asfaltowy. Przyjęty proces badawczy obejmował selekcję i optymalizację zawartości dodatku geosiatki z recyklingu pochodzenia szklanego i węglowego do mma. Zaprojektowano dwie referencyjne mieszanki z betonu asfaltowego, przeznaczonego do warstwy wiążącej AC 16W 35/50 KR3-4 i AC 22W 35/50 KR3-4. Proces badawczy był kontrolowany za pomocą czynnikowego planu eksperymentu, uwzględniającego dwie zmienne jakościowe: rodzaj geosiatki i uziarnienie mieszanki mineralnej oraz dwie zmienne ilościowe: udział procentowy oraz długość włókna geosiatki. Zaprojektowane i przygotowane w warunkach laboratoryjnych mieszanki poddano zasadniczemu badaniu odporności na propagację spękań przy wykorzystaniu metody SCB. Ponadto badania obejmowały również ocenę cech towarzyszących: wolnej przestrzeni Va, wrażliwości na działanie wody ITSR, odporności na koleinowanie PRDair, WTSair. Wyniki analiz pozwoliły stwierdzić, że potencjalnie istnieje możliwość poprawy odporności na pękanie betonu asfaltowego, przeznaczonego do warstwy wiążącej poprzez optymalizację parametrów geosiatki. Ponadto, możliwość wykorzystania recyklowanej geosiatki do produkcji mma stwarza warunki do stosowania założeń zasady zrównoważonego rozwoju w branży budowlanej o specjalności drogowej.
The paper presents the findings of a study on the influence of fibers derived from recycled geogrids on the stiffness modulus of asphalt concrete. The preliminary stage of the research involved a survey, which confirmed the escalating issue of reclaimed asphalt pavement (RAP) contamination with glass and carbon geogrid fibers, as well as the limited existing knowledge regarding their impact on asphalt concrete properties. The experimental program encompassed AC16W and AC22W mixtures modified with fibers ranging from 1 cm to 5 cm in length and at concentrations of 0.2% to 1.0% by weight. Analysis of the test results revealed that the application of carbon geogrid fibers did not lead to a significant increase in the stiffness modulus compared to the reference mixtures; conversely, glass fibers exhibited a tendency to reduce it. It was established that excessive fiber length and content lead to a reduction in the stiffness modulus. Based on the analyses, optimal parameters for maintaining high stiffness modulus values were determined: a fiber content of <0.2% and a length of <1 cm, regardless of the mixture’s aggregate grading. The results indicate that geogrid recycling may represent an effective and rational approach supporting the circular economy and the development of sustainable asphalt technologies.
PL
W artykule przedstawiono wyniki badań nad wpływem włókien pozyskiwanych z recyklowanych geosiatek na moduł sztywności betonu asfaltowego. Elementem rozpoznawczym były badania ankietowe, które potwierdziły narastający problem zanieczyszczenia destruktu asfaltowego włóknami geosiatek szklanych i węglowych oraz ograniczoną wiedzę na temat ich wpływu na beton asfaltowy. Program badań obejmował mieszanki AC16W i AC22W modyfikowane włóknami o długości 1-5 cm i zawartości 0,2-1,0%. Analiza wyników badań wykazała, że zastosowanie włókien geosiatki węglowej nie powodowało istotnego wzrostu modułu sztywności względem mieszanek referencyjnych, natomiast włókna szklane wykazywały tendencję do jej obniżania. Stwierdzono, że nadmierna długość i udział włókien prowadzą do redukcji modułu sztywności. Na podstawie analiz określono wartości optymalne sprzyjające utrzymaniu wysokiej wartości modułu sztywności: zawartość włókien <0,2% oraz długość <1 cm, niezależnie od rodzaju uziarnienia mieszanki. Uzyskane rezultaty wskazują, że recykling geosiatki może stanowić efektywny i racjonalny kierunek wspierający gospodarkę o obiegu zamkniętym oraz rozwój zrównoważonych technologii asfaltowych.
This paper evaluates the possibility of predicting the microstructure characteristics of the irreversible part of the susceptibility modulus and the percentage recurrence in the MSCR test by means of basic asphalt properties. Seven variables were controlled in the research. Two types of asphalt 20/30 and 70/100 and two types of waste plastomer were used for the research. The entire research process was governed by the Plackett-Burman plan. The results were enriched by microstructure analysis of the waste plastomer dispersion in asphalt. As a result, it was found that the effect of microstructure on the irreversible part of the susceptibility modulus and percentage recurrence was not significant. In contrast, the mixing process significantly influenced the dispersion state of the plastomer particles in the asphalt. With the MARS technique, it has been possible to relate basic asphalt characteristics such as penetration, softening temperature, fracture temperature and dynamic viscosity to the irreversible part of the susceptibility modulus and percentage recurrence with efficiency expressed by a determination coefficient of R2=99%. It was also pointed out that the type of plastomer plays a significant role in shaping the percentage of asphalt conversion.
PL
W artykule dokonano oceny możliwości prognozy charakterystyk mikrostruktury nieodwracalnej części modułu podatności i procentowego nawrotu w badaniu MSCR za pomocą podstawowych właściwości asfaltu. W badaniach poddano kontrolowaniu 7 zmiennych. W ramach badania zastosowano dwa typy asfaltów 20/30 i 70/100 oraz dwa rodzaje plastomeru odpadowego. Cały proces badawczy został podporządkowany planowi Placketta-Burmana. Rezultaty wzbogacono o analizę mikrostruktury dyspersji plastomeru odpadowego w asfalcie. W rezultacie stwierdzono, że wpływ mikrostruktury na nieodwracalną część modułu podatności i procentowego nawrotu nie był znaczący. Natomiast proces mieszania istotnie wpływał na stan rozproszenia cząstek plastomeru w asfalcie. Dzięki technice MARS udało się powiązać podstawowe cechy asfaltu, takie jak penetracja, temperatura mięknienia, temperatura łamliwości oraz lepkość dynamiczna z nieodwracalną częścią modułu podatności i procentowym nawrotem ze skutecznością wyrażoną przez współczynnik determinacji R2=99%. Wskazano również, że rodzaj plastomeru odgrywa znaczącą rolę w kształtowaniu wartości procentowego nawrotu asfaltu.
Walory estetyczne, rekreacyjne, zdrowotne, ale także klimatyczne, hydrologiczne, adaptacyjne... i wiele, wiele innych, jakie mają tereny zielone w miastach, choć jeszcze niedawno nikt lub prawie nikt nie brał ich pod uwagę, dziś są znaczącym, wręcz jednym z podstawowych elementów infrastruktury jednostek samorządu terytorialnego (JST).
Piłkarze potrafią "gryźć trawę” i podobno czasami robią to nawet dosłownie, a nie tylko w przenośni. Czy podobnie jest z miejskimi ogrodnikami i zakładami miejskiej zieleni, które prowadzą zabiegi pielęgnacyjne trawników na skwerze albo w miejskim parku? Wygląda na to, że tak.
Miejskie klomby bez pięknych kwiatów, zaś parki i skwery bez dostojnych kasztanowców z zachwycającymi kwiatami na wiosnę i owocami jesienią, a także bez wspaniale pachnących lip. Tak wygląda czarny scenariusz dla miejskiej zieleni - i to nie tylko w Polsce, ale na całym kontynencie. Spełni się, gdy w miastach zabraknie owadów zapylających. W obronie tych ostatnich staje Unia Europejska. Obiecuje nowe regulacje prawne i dodatkowe środki.
Coraz częściej łamią prawo w miastach i nie są za to w żaden sposób karane. Jakby tego było mało, człowiek nie tylko sankcjonuje ich naganne zachowanie, ale wręcz dba o tych "przestępców”. Ich postępowanie usprawiedliwia jedynie fakt, że kiedyś to oni byli władcami obszarów, które teraz zajął człowiek.
"Zima znowu zaskoczyła drogowców” - to naczelne hasło prześmiewców działań służb komunalnych na czasy śniegów i mrozów. Sprzed lat. Trzeba przyznać, że zima tego roku nie zaskoczyła, bo jej w dużej części kraju w zasadzie… nie było. Jeśli kogoś coś może zaskoczyć tego roku, to lato. A służby miejskie nie będą rozliczane z tego, ile piasku i soli zgromadziły na czas zimy, a ile wody zieleń miejska i wod-kan zgromadziły na czas lata.
Można pracować ekologicznie i jednocześnie rozwijać gospodarkę, zwiększając zatrudnienie, działając innowacyjnie, ograniczając ilość odpadów i chroniąc środowisko. Zielone miejsca pracy w związku z rozwojem GOZ-u, OZE itp. już za chwilę mogą stanowić prawdziwy boom na rynku pracy.
Wiele odpadów człowiek poddaje recyklingowi, zgodnie z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym. To jednak ciągle za mało. Jednym ze sposobów na ich wykorzystanie są instalacje termicznego przekształcania odpadów (ITPO). Ich działanie to ekologiczna pragmatyka, ale także efekt nowych przepisów UE, nakazujących większy recykling i przetwarzanie odpadów.
To, co dotychczas było zmorą wszystkich samorządowców, szczególnie tych dbających o miejską zieleń, powoli będzie odchodzić w przeszłość. Przycięcie trawnika, sprzątanie terenów rekreacyjnych, parku, a także ulic może być bezpieczne dla środowiska i człowieka. Maszyny i urządzenia, jakie są do tego wykorzystywane, gdy się psują, ale też kiedy pracują i zaczynają z nich wyciekać oleje albo smary, nie będą już miały destrukcyjnego wpływu na środowisko. Warunek: lokalne władze skorzystają z produktów biodegradowalnych.
Wszystko wskazuje na to, że elektryczne samochody – czy raczej w zasadzie ich bezużyteczne resztki – będziemy znajdować jak inne elektroodpady przy altanach ze zwykłymi, komunalnymi śmieciami. Albo w lasach bądź przydrożnych rowach. Tak rysuje się czarny scenariusz recyklingu tego segmentu odpadów. Na „szczęście” nie wszystko ulegnie zniszczeniu, bo złomiarze wyprują z aut wszystko, co przydatne lub możliwe do sprzedania nawet za kilka złotych.
Czy jest jeszcze jakiś sektor gospodarki, który nie korzysta z odnawialnych źródeł energii albo nie rozwija ich dla swoich potrzeb? Z pewnością nie jest to kolej. Mało tego, Polska może pochwalić się już na tym polu sporymi sukcesami.
Przed biogazowniami w Polsce rysuje się optymistyczna przyszłość. Do produkcji biogazu, a potem energii cieplnej i elektrycznej można zastosować nie tylko odpady komunalne i osady ściekowe, ale także resztki czy odpady z działalności rolnej i rolno-spożywczej. Rolnicze biogazownie to przyszłościowy segment OZE.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.