Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 240

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 12 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  tworzywo sztuczne
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 12 next fast forward last
EN
Gear pump casings, gerotor pumps included, are typically made of aluminium alloys, especially in systems operating under medium and high working medium pressures, while in the case of low working medium pressure, plastic casings can be used. Material selection for the pump casing involves deciding between higher mechanical strength with increased casing weight and lower weight with reduced mechanical strength. The pump’s operating temperature is also an important factor. The paper compares two gerotor pump casing types, focusing on the assessment of the their tribological performance. The author conducted volumetric efficiency tests to assess the feasibility of using plastic, taking into account both the pressure generated in the working medium and working medium viscosity influenced by the operating temperature.
PL
W pompach zębatych, w tym w pompach gerotorowych, korpusy wykonywane są zwykle ze stopów alumi nium zwłaszcza w przypadku średnich i wysokich ciśnień tłoczonego czynnika roboczego. Stosując czyn nik roboczy, w którym generowane jest niskie ciśnienie, możliwe jest zastosowanie korpusów wykonanych z tworzyw sztucznych. Dobierając materiał na korpus pompy, należy dokonać wyboru pomiędzy cięższym, ale o większej wytrzymałości mechanicznej korpusem a lżejszym, lecz o mniejszej wytrzymałości mecha nicznej. Istotnym czynnikiem jest także temperatura pracy pompy. Celem pracy jest porównanie dwóch wersji wykonania korpusu pomp gerotorowej i ocena możliwości ich zastosowania pod kątem tribologicznym. Przeprowadzone badania sprawności objętościowej pozwoliły określić, czy możliwe jest zastosowanie tworzywa sztucznego nie tylko pod kątem generowanego ciśnienia w czynniku roboczym, ale także jego lepkości wynikającej z temperatury pracy.
EN
This study investigates the tribological properties of chromium nitride (CrN+OX) and diamond-like carbon (DLC) coatings. Polished samples (Ra = 0.02÷0.03 µm) were coated with commercial DLC and CrN+OX coatings, as well as a DLC coating deposited in accordance with a proprietary procedure. The coatings were applied using the plasma-assisted chemical vapor deposition (PACVD) method. Surface topography was analyzed under a Leica DCM8 confocal microscope to compare surface parameters before and after coating deposition. Tribological tests were performed using a TRB3 tribometer in a ball on-disc configuration under 10 N load in reciprocating motion under dry friction conditions. Additionally, tribological tests for the proprietary DLC coating were conducted at increased loads of 15 N and 20 N. The measurements of the coefficient of friction and linear wear were recorded. To compare the wear tracks after tribological tests, further observations were performed using a confocal microscope. Surface topography analysis indicated that DLC coatings had little effect on surface roughness parameters, in contrast to the CrN coating. The tribological test results demonstrated that all applied coatings significantly reduced both the coefficient of friction and wear. The lowest coefficient of friction was recorded for the sample with the DLC coating deposited using the proprietary procedure developed at the Advanced Nanotechnology and Nanomaterials Laboratory at the Kielce University of Technology. Meanwhile, the lowest linear wear was observed for the sample with the commercial DLC coating. Microscopic profile analysis revealed that the smallest wear track depth was obtained for the sample coated with DLC using the proprietary deposition process.
PL
W artykule badano właściwości tribologiczne powłok z azotku chromu (CrN+OX) i diamentopodobnych (DLC – Diamond-Like Carbon). Na wypolerowane próbki (Ra = 0,02÷0,03 µm) naniesiono komercyjne powłoki DLC i CrN+OX oraz powłokę DLC, którą osadzano według autorskiej procedury. Powłoki zostały naniesione metodą chemicznego osadzania z fazy gazowej wspomaganego plazmą (PACVD). Przy użyciu mikroskopu konfokalnego DCM8 firmy Leica przeprowadzono obserwacje mikroskopowe, w celu porównania parametrów topografii powierzchni przed i po nałożeniu powłok. Na tribometrze TRB3 wykonano testy tribologiczne w skojarzeniu kula–tarcza przy obciążeniu 10 N w ruchu posuwisto-zwrotnym podczas tarcia technicznie suchego. Dodatkowo dla autorskiej powłoki DLC wykonano testy tribologiczne przy zwiększonym obciążeniu (15 i 20 N). Rejestrowano przebiegi wartości współczynników tarcia oraz zu życia liniowego. W celu porównania śladów wytarcia po testach tribologicznych przeprowadzono obserwacje za pomocą mikroskopu konfokalnego. Analiza topografii powierzchni wskazała, że osadzone powłoki DLC nieznacznie wpływają na zmianę para metrów topografii powierzchni, w odróżnieniu od powłoki CrN. Wyniki testów tribologicznych wskazały, że każda z zastosowanych powłok znacząco zmniejszyła zarówno współczynnik tarcia, jak i zużycie. Najmniej szy współczynnik tarcia zarejestrowano dla próbki z powłoką DLC osadzoną według procedury opracowanej w Laboratorium Zaawansowanych Nanotechnologii i Nanomateriałów Politechniki Świętokrzyskiej, natomiast najmniejszą wartość zużycia liniowego zarejestrowano dla próbki z komercyjną powłoką DLC. Analiza profili uzyskanych poprzez obserwacje mikroskopowe wskazała, że najmniejszą głębokość śladu wytarcia uzyskano dla próbki z powłoką DLC osadzaną według autorskiej procedury.
PL
W obliczu prężnego rozwoju recyklingu tworzyw polimerowych, efektywne oczyszczanie ścieków powstających w procesie mycia powyższych surowców wtórnych stało s/ę bardzo istotnym zagadnieniem. Recykling tworzyw polimerowych pozwala na ponowne wykorzystanie surowców, co przyczynia s/ę z kolei do ograniczenia zapotrzebowania na nowe materiały Jednakże, aby pełnić swoją rolę zrównoważonego rozwiązania, przemysł musi skupić się nie tylko na produkcji recyklatów, ale także na efektywnym i bezpiecznym oczyszczaniu wód używanych w procesie jego produkcji W artykule zostanie omówione kompleksowe rozwiązanie tego problemu. Niniejszy artykuł prezentuje autorskie rozwiązanie w zakresie oczyszczania ścieków powstających podczas procesu mycia tworzyw poddawanych recyklingowi. Przez zastosowanie zaawansowanych technologii i strategii, proponowane rozwiązanie ma na celu nie tylko skuteczne usuwanie zanieczyszczeń, lecz także minimalizacje ilości zużywanej wody i powstających odpadów. Omawiane rozwiąza nie stanowi krok w kierunku zrównoważonego przetwarzania tworzyw sztucznych, ograniczając negatywne jego oddziaływanie na środowisko, a jednocześnie utrzymując wysoki standard czystości produkowanego materiału.
EN
With the buoyant growth of polymer plastics recycling, the efficient treatment of wastewater generated in the washing process of the above secondary raw materials has become a very important issue. Recycling polymer plastics allows the reuse of raw materials, which in turn contributes to reducing the need for new materials. However, in order to fulfil its role as a sustainable solution, the industry must focus not only on the production of recyclates, but also on the efficient and safe treatment of the water used in its production process. This article will discuss a comprehensive solution to this problem This article presents a proprietary solution for the treatment of wastewater generated during the washing process of recycled plastics. Through the use of advanced technologies and strategies, the proposed solution aims not only to effectively remove contaminants, but also to minimise the amount of water used and waste generated. The solution discussed represents a step towards sustainable plastics processing, reducing its negative impact on the environment while maintaining a high standard of purity of the material produced.
PL
Odpowiednio zaprojektowana, kompleksowo przebadana oraz poprawnie technologicznie wykonana geokrata z tworzywa sztucznego może być stosowana do poprawy nośności naturalnych nawierzchni lotniskowych, zapewniając bezpieczeństwo wykonywania operacji lotniczych. Będąca przedmiotem artykułu geokrata wykonana została metodą wtryskową z PEHD (polietylen wysokiej gęstości) uzyskiwanych z procesu recyklingu tworzyw sztucznych w formie jednorodnego regranulatu o stałych i opisanych w karcie technicznej produktu parametrach. Stosowanie tzw. przemiału nie jest dopuszczalne. Do produkcji geokraty na jedną inwestycję należy użyć regranulatu skomponowanego i wytworzonego z jednej partii recyklingowanego tworzywa. Na etapie projektowania geometrii geokraty przyjęto założenie, aby poszczególne elementy były ze sobą spinane zamkiem umożliwiającym demontaż, ale nierozpinającym się w warunkach eksploatacji, przy jednoczesnym zapewnieniu redukcji naprężeń termicznych. Zaprojektowana geokrata została zamodelowana i poddana szczegółowej weryfikacji numerycznej w trakcie symulacji Metodą Elementów Skończonych (MES). W artykule przedstawiono również wyniki badań laboratoryjnych, których głównym celem było sprawdzenie wybranych właściwości mechanicznych i fizycznych tworzywa sztucznego, z którego będzie produkowana geokrata. W trakcie badań, które obejmowały sprawdzenie wytrzymałości na zginanie, określenie wytrzymałości na rozciąganie oraz sprawdzenie wytrzymałości na ściskanie, uzyskano satysfakcjonujące wyniki. Kierunek dalszych, realizowanych już prac, skoncentrowany został na wykonaniu badań w warunkach terenowych na rzeczywistym obiekcie lotniskowym, na którym wbudowano geokratę na wybranych elementach funkcjonalnych lotniska. Szczegółowej ocenie zostanie poddana technologia układania geokraty oraz parametr nośności naturalnych nawierzchni lotniskowych przed i po zastosowaniu geokraty. Otrzymane wyniki stanowić będą podstawę do opracowania kolejnych publikacji.
EN
A properly designed, comprehensively tested and technologically correctly manufactured plastic geogrid can be used to improve the load-bearing capacity of natural airport pavements, ensuring the safety of air operations. The geogrid that is the subject of the article was made by injection molding from PEHD (polyethylene high density) obtained from the recycling process of plastic in the form of homogeneous regranulate with constant and described in the technical data sheet of the product. The use of so-called milling is not allowed. For the production of geogrids for a single investment, use regranulate composed and produced from a single batch of recycled plastic. At the stage of designing the geogrid geometry, it was assumed that the individual elements would be fastened together with a lock that would allow disassembly, but would not unfasten under operating conditions, while ensuring the reduction of thermal stresses. The designed geogrid was modeled and subjected to detailed numerical verification during simulation using the Finite Element Method (FEM). The article also presents the results of laboratory tests, the main purpose of which was to check selected mechanical and physical properties of the plastic from which the geogrid will be manufactured. During the tests, which included checking the bending strength, determining the tensile strength and checking the compressive strength, satisfactory results were obtained. The direction of further, already implemented works was focused on conducting tests in field conditions on a real airport facility, where a geogrid was built into selected functional elements of the airport. The technology of laying the geogrid and the load-bearing capacity parameter of natural airport pavements before and after the use of the geogrid will be subjected to a detailed assessment. The obtained results will constitute the basis for the development of further publications.
PL
Współczesny producent, trzymając w ręku projekt swego wyrobu, który zamierza wykonać z tworzywa sztucznego, stoi przed równie dramatycznym wyborem jak znany nam z literatury duński książę z czaszką Joryka w dłoni: „Recyklat (być)? Albo oryginał (nie być)? Oto jest pytanie!”.
PL
Zastosowanie pokrytych warstwą przewodzącą tworzyw sztucznych jako lekkich i nowoczesnych materiałów konstrukcyjnych otwiera nowe możliwości wykorzystania ich w produkcji przemysłowej. Kluczową kwestią przy metalizacji tworzyw sztucznych jest adhezja powłoki do polimerowego podłoża. Wyzwaniem podjętym w trakcie prowadzonych badań było wykorzystanie prądowego i bezprądowego niklowania do metalizacji szerokiej gamy tworzyw sztucznych (PA6, POM, Peek, Lab 920, PTFD, Tecafine) oraz zastosowanie aktywacji powierzchni przez nałożenie kleju elektroprzewodzącego na bazie srebra.
EN
The use of conductive coated plastics as light and modern construction materials opens up new possibilities of using them in industrial production. The key issue in the metallization of plastics is the adhesion of the coating to the polymer substrate. The challenge undertaken in the course of the research was to use the electrochemical and electroless nickel plating to metallization of a wide range of plastics (PA6, POM, Peek, Lab 920, PTFD, Tecafine) and the use of surface activation by applying a silver-based electroconductive adhesive.
EN
This article presents the issue of recycling and maintaining the processing properties of materials made of plastics. For this purpose, samples from recycled, low-density, polyethylene were tested. The impact of the use of dyes and surface printing on the lifecycles of material and its quality was examined. For this purpose, an analysis was carried out using differential scanning calorimetry and thermos-gravimetry. It was found that the use of dyes may affect the quality of the material and increase the disposal costs of pre-used materials.
EN
Selected properties of MDF boards bonded with various fractions of recycled HDPE particles. The substitution of non-renewable, formaldehyde-based amine wood binders in the wood-based composites industry is one of the main directions of trials and research. On the other hand, a bigger effort should be put into carbon capture and storage (CCS) activity, especially in the case of oil-based plastics, to extend their life in the products. The aim of the research was to use waste high-density polyethylene (HDPE) in MDF panels and determine their selected properties, including modulus of elasticity in bending, bending strength, internal bond, thickness swelling, water absorption, screw withdrawal resistance, density profile when referred to the fraction of used HDPE. The panels were created in laboratory conditions with a 50% weight content of HDPE particles of different fractions (<1 mm, <2 mm, <4 mm, and a mixed fraction containing 25% of each fraction and unsorted waste). The results show that the highest strength and modulus of elasticity were obtained for panels with plastic fractions below 1 mm. This fraction also achieved the lowest results for water absorption and thickness swelling. The fraction of the used plastic has no significant effect on screw withdrawal resistance. The negative impact of using larger fractions in the board is noticeable, however, for the mixed fraction, the results are similar to the finest fraction in terms of the internal bond, thickness swelling, and water absorption. The addition of HDPE can have a beneficial effect on the parameters of MDF panels. It is possible to create fibreboards from wasted plastic, store carbon dioxide in them, and upcycle them. In the discussed panels, the only binder for wood fibres was HDPE, so panels should not emit formaldehyde from the binder.
PL
Wybrane właściwości płyt MDF klejonych różnymi frakcjami cząstek HDPE pochodzących z recyklingu. Zastąpienie nieodnawialnych, aminowych spoiw do drewna na bazie formaldehydu w przemyśle kompozytów drewnopochodnych jest jednym z głównych kierunków prób i badań. Z drugiej strony należy włożyć większy wysiłek w działania związane z wychwytywaniem i składowaniem dwutlenku węgla (CCS), zwłaszcza w przypadku tworzyw ropopochodnych, aby wydłużyć ich żywotność w produktach. Celem badań było wykorzystanie odpadowego polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) w płytach MDF i określenie ich wybranych właściwości, w tym modułu sprężystości przy zginaniu, wytrzymałości na zginanie, wytrzymałości na rozciąganie prostopadłe, spęcznienia na grubość, nasiąkliwości, oporu przy osiowym wyciąganiu wkręta, profilu gęstości w odniesieniu do do frakcji zużytego HDPE. Płyty powstały w warunkach laboratoryjnych z 50% wagową zawartością cząstek HDPE o różnych frakcjach (<1 mm, <2 mm, <4 mm oraz frakcja mieszana zawierająca po 25% każdej frakcji oraz odpady niesortowane). Z przeprowadzonych badań wynika, że największą wytrzymałość i moduł sprężystości uzyskano dla płyt o udziale tworzywa sztucznego poniżej 1 mm. Frakcja ta uzyskała również najniższe wyniki pod względem nasiąkliwości i spęcznienia na grubość. Frakcja zastosowanego tworzywa sztucznego nie ma istotnego wpływu na opór przy osiowym wyciąganiu wkręta. Negatywny wpływ stosowania większych frakcji w płytach jest zauważalny, jednak dla frakcji mieszanej wyniki są zbliżone do frakcji najdrobniejszej pod względem wytrzymałości na rozciąganie prostopadłe, spęcznienia na grubość i nasiąkliwości. Dodatek HDPE może korzystnie wpłynąć na parametry płyt MDF. Ze zużytego plastiku można tworzyć płyty pilśniowe, magazynować w nich dwutlenek węgla i poddawać je recyklingowi. W omawianych płytach jedynym spoiwem do włókien drzewnych był HDPE, więc płyty nie powinny wydzielać formaldehydu ze spoiwa.
10
Content available Jaką metodę palności wybrać
PL
W artykule przedstawiono metody badań palności tworzyw sztucznych ze wskazaniem na poszczególne gałęzie przemysłu, koncentrując się głównie na klasach palności opracowanych na podstawie standardów UL (Underwriters Laboratories) oraz tzw. Euroklas, które zaczynają obowiązywać prawie we wszystkich państwach europejskich. Określono również metody badawcze stosowane bardziej do celów naukowych, czyli do rozwiązywania tematu samych antypierenów, spalanych gazów, ich toksyczności, gęstości dymów itp. Ale zacznijmy od początku.
EN
The article presents methods of testing the flammability of plastics with an indication of individual industries, focusing mainly on the flammability classes developed on the basis of UL (Underwriters Laboratories) standards and the so-called Euroclasses, which come into force in almost all European countries. The research methods used (applied) more for scientific purposes to solve the topic of fire retardants themselves, combustion gases, their toxicities, smoke density etc. But let's start from the beginning.
PL
Regardless of the operating conditions, a load acts on the parts of a machine in different directions. These loads in particular determine the required strength and resistance of parts and determine the study and selection of appropriate strength, resistance parameters for the parts. This can be determined by their impact on oilfield equipment and machine parts. Testing is done to determine the static flexibility, flow limit, tensile strength relative to flexibility, strength period limit, and plastic deformation coefficient. In some cases, when the limits of wear of machine parts are equal, elements with a larger coefficient of deformation are more convenient. These regularities should be used in those cases when it is possible to apply the methods of fracture mechanics or when there are direct experimental data on the development of fatigue cracks, which make it possible to carry out a probabilistic assessment of the durability of structural elements at the stage of crack growth and to substantiate the corresponding limitations on the service life of products. For the safety margins of machine parts, the starting points are as follows: longitudinal bending stress in the sleeve of a solid machine part made of a plastic material cannot damage the part. The length of the first crack can be taken to be equal to several millimetres, which is determined by the capabilities of the simplest means of observation, and by the fact that in some cases even a crack of such length can be critical from the point of view of a potential brittle fracture. In this regard, the fatigue resistance characteristics used in such a calculation should correspond to the point at which the first macroscopic crack appears.
EN
Niezależnie od warunków pracy na części maszyn działają obciążenia w różnych kierunkach. Obciążenia te w szczególności określają wymaganą wytrzymałość i odporność zmęczeniową części maszyn oraz determinują dobór metod badawczych oraz dobór odpowiednich parametrów wytrzymałościowych i odpornościowych tych części. Parametry te można określić poprzez ich oddziaływanie na urządzenia i części maszyn na złożach ropy naftowej, które są poddawane wyższym obciążeniom i odznaczają się wyższymi wartościami granicznymi zużycia. Badania wykonuje się w celu określenia elastyczności statycznej, granicy płynięcia, wytrzymałości na rozciąganie w stosunku do elastyczności, granicy okresu wytrzymałości oraz współczynnika odkształcenia plastycznego. W niektórych przypadkach, gdy wartości graniczne zużycia części maszyn są sobie równe, bardziej praktyczne w użytkowaniu są elementy o większym współczynniku odkształcenia. Prawidłowości te powinny być wykorzystywane w tych przypadkach, gdy możliwe jest zastosowanie metod mechaniki powstawania pęknięć lub gdy istnieją bezpośrednie dane doświadczalne dotyczące rozwoju pęknięć zmęczeniowych, które umożliwiają przeprowadzenie probabilistycznej oceny trwałości elementów konstrukcyjnych na etapie wzrostu pęknięć i uzasadnienie odpowiednich ograniczeń trwałości użytkowej wyrobów. W przypadku ustalania marginesów bezpieczeństwa dla części maszyny przyjmuje się następujące założenie wyjściowe: wzdłużne naprężenia zginające w wykonanej z tworzywa sztucznego tulei stałej części maszyny nie mogą spowodować jej uszkodzenia. Długość pierwszej rysy można przyjąć jako równą kilku milimetrom, co jest uzależnione od stosowanych metod obserwacji oraz faktu, że w niektórych przypadkach nawet rysa o takiej długości może być krytyczna z punktu widzenia potencjalnego wystąpienia pęknięcia kruchego. W związku z tym charakterystyka wytrzymałości zmęczeniowej, stosowana w takich obliczeniach, powinna odpowiadać punktowi, w którym pojawia się pierwsze makroskopowe pęknięcie.
EN
Plastic materials are shaping modern society and making our lives easier. However, due to improper handling of plastic waste, plastics are no longer ubiquitous only in our homes, villages and cities but also in the natural environment. In line with the concept of bioeconomy, bioplastics are presented as a sustainable option that could help the economy overcome its dependence on fossil fuels and contribute to the reduction of overall plastic pollution. The study aims to identify the areas of academic interest in bioplastics. The study's methodological approach is based on a bibliometric (scientometric) analysis. It was found that in academia, biology, chemistry, and biotechnology are the main areas dealing with bioplastics, focusing on the whole process of product development. At the same time, there is a significant lack of research in areas such as social sciences, including econom-ics. These findings should contribute to the global scientific discourse.
PL
Tworzywa sztuczne kształtują współczesne społeczeństwo i ułatwiają codzienne życie. Jednak w związku z niewłaściwym postępowaniem, odpady z tworzyw sztucznych są wszechobecne nie tylko w naszych domach, wsiach i miastach, ale także w środowisku naturalnym. Zgodnie z koncepcją biogospodarki biotworzywa są przedstawiane jako zrównoważona opcja, która może pomóc gospodarce przezwyciężyć zależność od paliw kopalnych i przyczynić się do zmniejszenia ogólnego zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi. Badanie ma na celu zidentyfikowanie obszarów zainteresowań naukowych biotworzywami. Podejście metodologiczne badania opiera się na analizie bibliometrycznej (scientometrii). Stwierdzono, że w środowisku akademickim biologia, chemia i biotechnologia to główne obszary zajmujące się biotworzywami, skupiające się na całym procesie rozwoju produktu. Jednocześnie istnieje znaczny brak badań w takich dziedzinach, jak nauki społeczne, w tym ekonomia. Niniejsze rozważania powinny przyczynić się do globalnego dyskursu naukowego.
EN
Polymeric materials and their composites in vehicles have experienced a real boom in the last 30 years, and their application is increasing with a tendency to further growth. The demands on the modern vehicle industry, whether they are trains, planes, or cars, are ever challenging - users want high-performance vehicles, but at the same time they are looking for improved reliability and safety, greater comfort, and low pricing. Changing the proportion of light-weight materials to steel in the construction of new vehicles helps make them lighter and more fuel or electrical energy efficient, resulting in lower greenhouse gas emissions. There is one family of materials that is responding to the challenge of these potentially conflicting demands: polymer materials. This includes relatively pure chemical materials as well as fibre-filled polymer composites.65 This article presents polymeric materials that are used for the production of vehicle parts today.
PL
W zastosowaniach, w których element współpracujący jest również wykonany z tworzywa sztucznego, ogranicznik naprężeń jest niezbędny, aby uniknąć pełzania materiału lub osłabienia naprężeń w elemencie współpracującym w wyniku zmniejszenia sił tarcia w połączeniu gwintowanym.
PL
Badania pokazują, że w większości przypadków produkcja, używanie i ponowne przetwarzanie tworzyw sztucznych, przy uwzględnieniu całego cyklu ich życia, generuje znacznie mniejsze emisje CO2 oraz pozostałych gazów cieplarnianych niż jakikolwiek inny materiał alternatywny. Ich odpowiednie i odpowiedzialne użytkowanie oraz przetwarzanie jest kluczowym elementem budowania neutralności klimatycznej. Tymczasem w opinii publicznej tworzywa sztuczne kojarzone są często z zaśmiecaniem i z całą pewnością nie powinny one trafiać do środowiska naturalnego. Jeśli jednak są stosowane i utylizowane w sposób odpowiedzialny, dają duże możliwości funkcjonalne w wielu obszarach przemysłu i codziennego życia, a ich produkcja, transport i recykling zużywają dużo mniej energii niż np. produkcja szkła.
PL
W Polsce trwają właśnie konsultacje publiczne projektu ustawy wdrażającej założenia unijnej dyrektywy w sprawie zmniejszenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (tzw. Single-Use Plastics Directive). Co zaskakujące, przygotowany przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska projekt nie odzwierciedla w pełni unijnych wytycznych, pomijając całkowicie postanowienia dyrektywy dotyczące butelek plastikowych na napoje, w tym przede wszystkim kwestię rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP) za opakowania oraz systemu kaucyjnego. To istotny brak, który może spowodować, że unijnych wytycznych nie uda się wdrożyć w pełni i w wyznaczonym na to terminie.
PL
Z danych pozyskanych przez Stowarzyszenie „Polski Recykling” od recyklerów wynika, że w Polsce rocznie poddaje się recyklingowi wybrane frakcje odpadów: szkło – 740 tys. ton; papier – 1,14 mln ton; aluminium – 55 tys. ton; tworzywa sztuczne – 581 tys. ton. Łącznie to 2 mln 516 tys. ton surowców odzyskanych dla przemysłu i producentów, które zamiast powiększać składowiska lub zanieczyszczać przyrodę, wracają do gospodarki. To 125 800 wypełnionych odpadami ciężarówek, które ustawione w kolejce zajęłyby 2,65 tys. km, co równa się odległości z Warszawy do Madrytu.
PL
W ramach planu działania dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym, ujętego w Zielonym Ładzie UE oraz strategii w zakresie tworzyw sztucznych, pojawiły się nowe przepisy dotyczące wywozu, importu i wewnątrzunijnego przemieszczania odpadów z tworzyw sztucznych. Reguluje je rozporządzenie w sprawie przemieszczania odpadów (nr 1013/2006), a także nowe prawo nazwane Waste Shipment Regulation, które weszło w życie 1 stycznia 2021 r., oraz rozporządzenie nr 2020/2174, wprowadzające zakaz wywozu odpadów tworzyw sztucznych do krajów niebędących członkami Unii Europejskiej ani OECD, z wyjątkiem czystych strumieni niektórych rodzajów odpadów tworzyw przeznaczonych do recyklingu.
PL
Rośnie zapotrzebowanie na recyklaty. Z jednej strony sezon wiosenny powoduje, że konsumenci chętniej i częściej sięgają po produkty z tworzyw sztucznych: meble ogrodowe, doniczki, narzędzia. Z drugiej – zaburzenie globalnych łańcuchów dostaw wywołuje naprzemienne, gwałtowne spadki lub wzrosty cen surowców pierwotnych, a w konsekwencji cen surowców wtórnych. Czyżby rynek sam się uregulował? Niestety, nie. Trend handlowy, który zauważamy od stycznia 2021 r., to efekt rozregulowania rynku.
first rewind previous Strona / 12 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.