In the EU countries, more than 16 million tons of packaging waste from polymeric materials are generated. This is a significant group, which constitutes about 20% of the mass of all packaging waste. This waste requires management through recovery processes including recycling, energy recovery or reuse after preparation for further use. For polymeric waste from classic plastics, the basic form of recycling is material recycling. In the future, due to new investments, chemical recycling will become more important. For the waste from biodegradable plastics with confirmed compostability, organic recycling is the appropriate method. Due to its high calorific value, packaging waste from polymeric materials that is not suitable for recycling is subject to energy recovery.
PL
W państwach UE powstaje ponad 16 mln ton odpadów opakowaniowych z tworzyw polimerowych. Jest to znacząca grupa, która stanowi około 20% masy wszystkich odpadów opakowaniowych. Odpady te wymagają zagospodarowania poprzez procesy odzysku obejmujące recykling, odzysk energii lub ponowne wykorzystanie po przygotowaniu do kolejnego użycia. Dla odpadów polimerowych z klasycznych tworzyw podstawową formą recyklingu jest recykling materiałowy. W przyszłości, ze względu na nowe inwestycje, większe znaczenie zyska recykling chemiczny. Dla odpadów z tworzyw biodegradowalnych o potwierdzonej kompostowalności właściwą metodą jest recykling organiczny. Z uwagi na wysoką wartość opałową nieprzydatne do recyklingu odpady opakowaniowe z tworzyw polimerowych poddawane są odzyskowi energii.
Istotnym elementem transformacji w kierunku koncepcji cyrkularnej jest gospodarowanie odpadami opakowaniowymi, w którym konsumenci – poprzez swoją wiedzę, postawy i działania – w znacznym stopniu wpływają na skuteczność wdrażania rozwiązań cyrkularnych, takich jak selektywna zbiórka, systemy kaucyjne czy recykling. W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących poziomu wiedzy i zachowań konsumentów wobec gospodarowania odpadami opakowaniowymi w kontekście koncepcji cyrkularnej. Analiza przeprowadzona na reprezentatywnej próbie Polaków (N = = 1000) wskazuje na niewystarczające kompetencje ekologiczne konsumentów oraz utrwalone błędne praktyki, które mogą obniżać efektywność recyklingu. Wyniki podkreślają konieczność wdrażania ukierunkowanych działań edukacyjnych i informacyjnych, dostosowanych do różnorodnych grup społecznych, celem zwiększenia zaangażowania konsumentów i poprawy funkcjonowania systemów zarządzania odpadami opakowaniowymi zgodnie z koncepcją cyrkularną.
EN
An essential element of the transformation toward the circular economy concept is the management of packaging waste, in which consumers – through their knowledge, attitudes, and behaviors – significantly influence the effectiveness of implementing circular solutions such as separate collection, deposit systems, and recycling. This paper presents the results of research on consumers' knowledge and behaviours regarding the management of packaging waste within the framework of the circular economy concept. The analysis, conducted on a representative sample of Polish adults (N = 1000), reveals insufficient ecological competencies among consumers and persistent incorrect practices that may reduce recycling efficiency. The findings highlight the need for targeted educational and informational interventions, tailored to diverse social groups, to enhance consumer engagement and improve the functioning of packaging waste management systems in accordance with the circular economy concept.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), którego tekst został już uzgodniony w zwykłej procedurze ustawodawczej, ma stanowić podstawowy akt prawny regulujący gospodarowanie odpadami i odpadami opakowaniowymi na terenie Unii Europejskiej. Rozporządzenie, zgodnie z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ma zasięg ogólny. Wiąże ono w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Posiada zatem pierwszeństwo przed ustawodawstwem krajowym. Omawiane rozporządzenie wprost statuuje w art. 4.2, jako warunek konieczny i wystarczający do wprowadzania na rynek UE, spełnienie przez opakowanie tzw. wymogów zrównoważoności. To jest konieczne do wprowadzenia opakowania na rynek UE, a równocześnie pozwala wprowadzić takie opakowania na każdy z rynków państw członkowskich, choćby prawodawstwo tych państw stawiało inne wymogi.
The aim of this paper is to analyse the effectiveness of implementing the deposit-return scheme (DRS) as a tool for achieving goals in recycling and the separate collection of plastic packaging waste, as well as in promoting the circular economy in European Union (EU) countries. In this context, the prospects for the effectiveness of a future DRS in Poland were assessed. A correlation analysis between the level of plastic bottle collection and nine explanatory variables was conducted, supplemented by hierarchical cluster analysis. Our findings support the hypothesis that the deposit system is a key factor in increasing the rate of separate collection of plastic bottles. Accordingly, the introduction of a DRS in Poland is expected to effectively meet the target for plastic bottle collection set by the Single-Use Plastic Directive.
PL
Celem badania było przeprowadzenie analizy skuteczności wykorzystania systemu kaucyjnego jako narzędzia realizacji celów recyklingu i selektywnej zbiórki odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych oraz budowy gospodarki obiegu zamkniętego w krajach Unii Europejskiej. Na tym tle ocenione zostały perspektywy skuteczności DRS w Polsce. Przeprowadzona została analiza korelacji pomiędzy poziomem selektywnej zbiórki butelek z tworzyw sztucznych, a dziewięcioma zmiennymi objaśniającymi. Wykorzystano także hierarchiczną analizę skupień. Pozytywnie zweryfikowano hipotezę badawczą, że system kaucyjny jest czynnikiem pozwalającym na skuteczną realizację celu selektywnej zbiórki butelek z tworzyw sztucznych. Tym samym można prognozować, że wprowadzenie systemu depozytowego w Polsce będzie czynnikiem pozwalającym na skuteczną realizację celu selektywnej zbiórki butelek z tworzyw sztucznych wyznaczonego przez dyrektywę Single-Use Plastic.
Municipal waste management in Poland has continuously changed over the past years regarding collection systems and disposal processes. After joining the EU, the approach to waste management changed dramatically, intensifying selective collection and implementing recovery and treatment processes. Recent years have shown that a further fundamental overhaul in the waste sector is needed to convert the sector to a closed-loop economy. These challenges are appearing in Poland, forcing actions in which the efficiency of the waste stream management system should generate added value in the form of sourced raw materials, materials and products. The waste generated should be managed following the waste hierarchy, in which disposal is the least desirable process. The work aims to analyse the current state of municipal waste management in Poland concerning applicable legal requirements, waste management hierarchy and the use of the best available technologies. The data from the analysis was used to determine where Poland is currently, heading towards transforming to a circular economy in the technological, social, environmental and economic areas. The research results showed the need to reduce the waste generated, including a significant reduction in the amount of waste stored in landfills and a significant increase in the recycling rates of municipal waste. In this context, supporting the transition to a closed-loop economy is essential in creating a low-carbon, recycling and innovative waste management, implementing EU strategies.
Rozporządzenie dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR) może spowodować, że przepis, który ma zapobiegać powstawaniu odpadów, będzie zawierał lukę, co spotęguje ilość odpadów.
W 2019 r. Komisja Europejska przedstawiła Zielony Ład (Green Deal), wielopłaszczyznowy pakiet polityczny, który ma pomóc Unii Europejskiej stać się ekologiczną, cyfrową i konkurencyjną. Polityka wyznacza ambitne cele, z których wiele bezpośrednio i pośrednio wpłynie na branżę tektury falistej. Zamierzeniem jest osiągnięcie do połowy tego stulecia tzw. „zero emisyjności gazów cieplarnianych netto”, stopniowo, acz konsekwentnie. KE określiła siedem kluczowych obszarów, które należy objąć nowymi regulacjami, aby osiągnąć przyjęte cele środowiskowe: tworzywa sztuczne, tekstylia, e-odpady, żywność-woda-składniki odżywcze, opakowania, baterie i pojazdy, budynki i budownictwo. PPWR (Packaging and Packaging Waste Regulation) jest częścią tego planu… Choć słowo regulation w kontekście proponowanych regulacji prawa, mającego nas obowiązywać, można z pełnym uzasadnieniem zastąpić słowem reduction! Cel jest jasny: mniej opakowań i odpadów opakowaniowych, a więcej wielokrotnego wykorzystania.
W zakresie opakowań coraz częściej preferowane są dziś rozwiązania, które nie stwarzają utrudnień w recyklingu i ułatwiają konsumentom właściwą segregację odpadów.
W listopadzie 2023 r. Parlament Europejski rozpoczął kluczowy etap prac nad projektem rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych. Projektowane przepisy zakładają ambitne postulaty w zakresie ograniczania masy opakowań, promowania surowców wtórnych oraz recyklingu. Czy ta wizja znajdzie aprobatę wśród europosłów?
In the automated world of business, a modern engineer should be characterized by a passion for technology, creativity, innovative capacity, initiative and commitment to scientific and technical progress, ease of adaptation, but also conviction about the mission of technology. Among these, a lack of competence in recognition of, and response to, anthropogenic ecological threats and destruction of biodiversity and ecosystems was noticed. The aim of this article was to draw attention to the problems of educating engineers, to include provision with specialist knowledge and development of necessary competences. The article also refers to the growth of waste production, including packaging waste, presenting an example of the use of activating methods in adult education, deployed in the subject “Waste management” for students of “Renewable energy sources and waste management”, implemented at the University of Rzeszów. Such teaching activity is of great importance in shaping the aforementioned competences.
The introduction of a deposit-return system for certain packaging in Poland, scheduled for 2025 will be a significant change to the system of waste management instruments. The aim of the article is to identify and analyze the economic effects of the introducing such a system, with particular emphasis on plastic beverage bottles. Analysis of the newly introduced regulations, as well as projections based on data on packaging placed on the market and its recycling allowed us to estimate the scale of these effects, in quantitative and monetary terms. We concluded that the introduction of a deposit system in Poland would contribute to achieving the objectives set out in the Single Use Plastic directive; a goal that is unlikely to be met with the current system. This will be done at a lower cost than if the system remained in its current form.
The management of packaging material and its transport flow, including waste management, has become the focus of attention in recent decades, not least because of the emphasis on the requirements of sustainable development. Due to ever-increasing volume various types of packages, i. e. coming not only from industrial production, transport and trade, where its management is regulated, organized and controlled, but also packaging waste that is generated in households and where this waste ends at best sorted into containers according to material and in the worst case as municipal waste, or it is used as fuel in the incinerator. Author´s team defined the research idea in the direction of packaging waste, coming from online shopping, logistics and shipment distribution. The research was conducted over the year 2021 in the Czech Republic, during the Covid-19 pandemic, when online shopping was on its rise and, for many people, it became as a partly substitute for regular shopping in the future. In regard to an analytical part of the research, specific empirical methods were applied. The research hypothesis is evaluated statistically using a pairwise test. The presentation of the research per se is preceded by a literature review with citations of legislative articles and scientific papers related to the topic discussed. This section is followed by a description of the paradox in terms of online trading. The next part of the article presents the research findings, their summary and related conclusions.
Directive (EU) 2018/852 has modified the definition of composite packaging: packaging made of two or more layers of different materials which cannot be separated by hand and form a single integral unit, consisting of an inner receptacle and an outer enclosure, that is filled, stored, transported and emptied as such. Since January 2022, a change has been introduced in Poland regarding the classification of packaging waste as a recycled mass.
PL
Dyrektywa (UE) 2018/852 wprowadziła modyfikację definicji opakowania wielomateriałowego: opakowanie wykonane co najmniej z dwóch warstw różnych materiałów, które nie mogą być ręcznie oddzielone i tworzą jedną integralną całość składającą się z przestrzeni wewnętrznej i powłoki zewnętrznej, którą napełnia się, przechowuje, transportuje i opróżnia w takiej formie. W Polsce od stycznia 2022 roku wprowadzona została również zmiana dotycząca zaliczania odpadów opakowaniowych do masy poddanej recyklingowi.
Unia Europejska wywiera coraz większą presję na producentach w zakresie opakowań. Z jednej strony dąży do zmniejszania ich ilości, a z drugiej promuje opakowania wielokrotnego użycia oraz recykling odpadów opakowaniowych. W ten trend wpisują się najnowsze projekty ustaw procedowane przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska.
W swojej książce „Designing Sustainable Packaging” Scott Boylston pisze, że „Produkt lub opakowanie reprezentuje 8% materiałów użytych, by je stworzyć” i ironicznie pyta: „Kto chciałby dostać posiłek zawierający mniej niż 10% jedzenia użytego do przygotowania tego posiłku?”. To obrazowe porównanie prowokuje do bardziej dosadnych pytań: czy wystarczy ekomodulacja, biorąca pod uwagę jedynie te 8%, czyli samo opakowanie? A jeśli nie, czego więcej nam trzeba?
5 sierpnia 2021 r. ukazał się projekt ustawy, która ma zrewolucjonizować odpowiedzialność producentów za wprowadzane na rynek opakowania. Proponowane regulacje niosą szereg wyzwań także dla branży spożywczej.
W maju Ministerstwo Klimatu i Środowiska wpisało do wykazu prac legislacyjnych projekt ustawy dotyczącej zmian w gospodarowaniu opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Przedstawiono tam główne założenia dokumentu, co nie daje jednak pełnego obrazu planowanych zmian. To niepokojące tym bardziej, że MKiŚ zapowiedziało przedstawienie pełnego projektu ustawy dopiero na przełomie trzeciego i czwartego kwartału tego roku, co oznacza, że realne zmiany w systemie zobaczymy najwcześniej w 2023 r. To bardzo późno, zważywszy na obowiązujące Polskę unijne wytyczne dotyczące osiągnięcia kolejnych poziomów recyklingu.
Przedsiębiorcy wprowadzający produkty w opakowaniach na polski rynek ponoszą najniższe w Unii Europejskiej opłaty recyklingowe. Powoduje to zapaść na rynku surowców wtórnych czyniąc selektywną zbiórkę odpadów nieopłacalną Faktyczne koszty gospodarki komunalnej ponoszą obywatele i firmy recyklerskie.
Z danych pozyskanych przez Stowarzyszenie „Polski Recykling” od recyklerów wynika, że w Polsce rocznie poddaje się recyklingowi wybrane frakcje odpadów: szkło – 740 tys. ton; papier – 1,14 mln ton; aluminium – 55 tys. ton; tworzywa sztuczne – 581 tys. ton. Łącznie to 2 mln 516 tys. ton surowców odzyskanych dla przemysłu i producentów, które zamiast powiększać składowiska lub zanieczyszczać przyrodę, wracają do gospodarki. To 125 800 wypełnionych odpadami ciężarówek, które ustawione w kolejce zajęłyby 2,65 tys. km, co równa się odległości z Warszawy do Madrytu.
20 września zakończył się etap konsultacji publicznych projektu ustawy mającego w swym założeniu wdrożyć do polskiego porządku prawnego mechanizm rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Ogromne oczekiwania, jakie rynek wiązał z tą inicjatywą legislacyjną, skończyły się jednak głębokim rozczarowaniem, i to nie tylko organizacji reprezentujących producentów wyrobów w opakowaniach. Zaproponowany przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska mechanizm opiera się bowiem na poborze daniny publicznej, czyli – nazywając rzeczy po imieniu – podatku opakowaniowego, który następnie miałby być redystrybuowany na różne cele, m.in. na gospodarkę odpadami komunalnymi (choć nie wiadomo, w jakiej wartości). I tak już zagmatwany system realizacji obowiązków przedsiębiorców został jeszcze bardziej skomplikowany i jeszcze bardziej odcina przedsiębiorców od strumienia odpadów opakowaniowych. Czyli zamiast popchnąć rynek do bliższej współpracy, stawia się bariery uniemożliwiające nawiązywanie jakichkolwiek relacji operacyjnych. Z punktu widzenia budowania podstaw do funkcjonowania gospodarki o obiegu zamkniętym jest to pomysł co najmniej nietrafiony, żeby nie powiedzieć: szkodliwy.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.