Wyniki wyszukiwania - BazTech

1

Porównanie wpływu struktur tereftalowych i adypinowych na właściwości polioli i pian poliuretanowych

Tarnawski Wiesław, Tokarski Mateusz, Michno Ewa, Warzocha Małgorzata

Przemysł Chemiczny

|

2025

|

T. 104, nr 1

79--85

PL

Przedstawiono wyniki badań wpływu ilości struktur aromatycznych pochodzących od kwasu terefatlowego i alifatycznych od kwasu adypinowego na właściwości fizykochemiczne polioli i wytworzonych z nich pian poliuretanowo-poliizocyjanurowych. Wykazano, że wraz ze zwiększaniem ilości jednostek tereftalowych w strukturach polioli następował wzrost ich lepkości, a w reakcji tych polioli z izocyjanianem stwierdzono zwiększoną reaktywność. Wytworzone piany charakteryzowały się lepszą odpornością na ogień, co potwierdzono w testach pojedynczego płomienia, badaniach indeksu tlenowego oraz TGA.

EN

The effect of the amt. of aromatic structures derived from terephthalic acid and aliphatic structures derived from adipic acid on the phys. chem. properties of polyols and polyurethane-polyisocyanurate foams produced from them was presented. With the increase in the amt. of terephthalic units in the polyol structures, their viscosity increased, as well as their reactivity in the reaction with isocyanate. The produced foams were characterized by better fire resistance, which was confirmed in single flame, OI and TGA tests.

2

Plastic waste carbonization – a review. Part II. Thermal properties

Mohamad Prim Nasir Adib Hafiizhullah, Norizan Mohd Nurazzi, Saharudin Nur Izzaati, Mansur Sumarni

Polimery

|

2025

|

Vol. 70, nr 6

367--377

EN

This article presents a literature review on the carbonization of plastic waste as a modern approach to waste recycling and a source of renewable energy. The second part of the review discusses the thermal stability of carbonized products, including PE, PP, PS, and PET. This paper also provides potential future applications of carbonized plastic waste.

PL

W artykule przedstawiono przegląd literatury na temat karbonizacji odpadów z tworzyw sztucznych jako nowoczesnego podejścia do recyklingu odpadów i źródła energii odnawialnej. W drugiej części przeglądu omówiono właściwości termiczne karbonizowanych materiałów polimerowych m.in. PE, PP, PS i PET.

3

Trwałość termiczna i właściwości mechaniczne silikonowych klejów samoprzylepnych modyfikowanych steatytem

Antosik Adrian Krzysztof, Bartkowiak Marcin

Inżynieria Materiałowa

|

2025

|

Vol. 46, nr 2

5--10

PL

Zmodyfikowano komercyjnie dostępną żywicę silikonową SH-922 steatytem jako wypełniaczem, aby zwiększyć stabilność termiczną silikonowych klejów samoprzylepnych. Żywica usieciowana nadtlenkiem 2,4-dichlorobenzoilu (DClBPO) i modyfikowana różnymi ilościami wypełniacza, pokryta nośnikiem, została następnie poddana wielu testom laboratoryjnym. Nowe materiały klejące charakteryzowały się wysoką stabilnością termiczną i dobrymi właściwościami użytkowymi. Wyniki badań pokazały, że czysta żywica jest wysokiej klasy materiałem do otrzymywania Si-PSA, a jako materiał do modyfikacji pozwala uzyskać bardzo wysokie wyniki w teście SAFT (wysoka wytrzymałość termiczna). Dodatek steatytu pozwolił uzyskać taśmy pracujące w temperaturze ok. 250°C, przy jednoczesnym niewielkim pogorszeniu lepkości i skurczu (nadal akceptowalnym), zachowaniu tego samego poziomu spójności w temperaturze pokojowej i wyższej oraz niewielkim zwiększeniu wartości przyczepności.

EN

A commercially available silicone resin SH-922 was modified with steatite as a filler, to enhance the thermal stability of silicone pressure-sensitive adhesives. The resin, crosslinked with 2,4-dichlorobenzoyl peroxide (DClBPO) and modified with various amounts of the filler, coated onto a carrier, was then subjected to many laboratory tests. The new adhesive materials were characterized by high thermal stability and good utility properties. The research results showed that pure resin is a high-class material for obtaining Si-PSAs, and as a material for modification, it allowed to get very high results in the SAFT test (high thermal resistance). The addition of steatite allowed to obtain tapes operating at about 250°C, while slightly worsening the tackiness and shrinkage (still acceptable), maintaining the same level of cohesion at room and higher temperature, and slightly increasing the adhesion value.

4

Optimization of fiber-optic sensor performancein space environments

Smailov Nunzhigit, Orynbet Marat, Nazarova Aruzhan, Torekhan Zhadyger, Koshkinbayeva Sauletbek, Yssyraiyl Kydyrali, Kadyrova Rashida, Sabibolda Akezhan

Informatyka, Automatyka, Pomiary w Gospodarce i Ochronie Środowiska

|

2025

|

T. 15, nr 2

130--134

EN

This article explores mathematical modeling strategies aimed at developing advanced stabilization techniques for fiber-optic sensors (FOS) used in space infrastructure. These sensors operate in extreme environments characterized by significant temperature fluctuations, high radiation exposure, and continuous mechanical vibrations, all of which can impact their performance. To address these challenges, this study proposes protective solutions, optimized design enhancements, and the integration of new system components to improve sensor durability and measurement precision. Numerical simulations validate the effectiveness of these solutions in maintaining sensor functionality during long-duration space missions. Additionally, the improved monitoring and control methodologies developed in this research contribute to enhanced operational efficiency and long-term sustainability in space applications. Beyond aerospace, these techniques are also applicable to harsh environments such as deep-sea exploration and underground mining, where extreme conditions demand highly resilient sensing technologies. The continued evolution of fiber-optic technologies supports the advancement of sensor systems across a wide range of industrial and scientific applications.

PL

Niniejszy artykuł przedstawia strategie modelowania matematycznego mające na celu opracowanie zaawansowanych technik stabilizacji światłowodowych czujników (FOS) wykorzystywanych w infrastrukturze kosmicznej. Czujniki te działają w ekstremalnych warunkach, charakteryzujących się dużymi wahaniami temperatury, wysokim poziomem promieniowania oraz ciągłymi drganiami mechanicznymi, które mogą wpływać na ich wydajność. Aby przeciwdziałać tym wyzwaniom, badanie to proponuje zastosowanie środków ochronnych, optymalizację konstrukcji oraz integrację nowych komponentów systemowych, co zwiększa trwałość czujników i precyzję pomiarów. Symulacje numeryczne potwierdzają skuteczność tych rozwiązań w utrzymaniu funkcjonalności czujników podczas długotrwałych misji kosmicznych. Ponadto opracowane w tym badaniu udoskonalone metody monitorowania i kontroli przyczyniają się do poprawy efektywności operacyjnej oraz długoterminowej trwałości systemów kosmicznych. Poza zastosowaniami w eksploracji kosmosu, techniki te sprawdzają się również w trudnych warunkach, takich jak badania głębinowe i górnictwo podziemne, gdzie ekstremalne środowiska wymagają wysoce odpornych technologii pomiarowych. Ciągły rozwój technologii światłowodowych wspiera postęp w tworzeniu nowoczesnych systemów czujnikowych w wielu gałęziach przemysłu i nauki.

5

Mechanical and thermal properties of rigid PVC and graphene nanocomposites obtained by melt-mixing

Wilczewski Sławomir, Skórczewska Katarzyna, Tomaszewska Jolanta, Lewandowski Krzysztof, Şentürk Ömer Faruk

Polimery

|

2024

|

Vol. 69, nr 2

86--91

EN

The effect of graphene (0.01, 0.1, 0.5 and 1 wt%) on the mechanical properties and thermal stability of rigid PVC was investigated. The morphology and thermal properties were analyzed by scanning electron microscopy (SEM) and thermogravimetric thermal analysis (TGA). Additionally, tensile properties, impact strength and hardness were determined. It was found that the addition of graphene can increase the impact strength and hardness and extend the thermal stability time of PVC.

PL

Zbadano wpływ grafenu (0,01; 0,1; 0,5 i 1% mas.) na właściwości mechaniczne i stabilność termiczną twardego PVC. Strukturę i właściwości termiczne analizowano za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) i termograwimetrycznej analizy termicznej (TGA). Ponadto określono właściwości mechaniczne przy rozciąganiu, udarność i twardość. Stwierdzono, że dodatek grafenu może zwiększyć udarność i twardość oraz wydłużyć czas stabilności termicznej PVC.

6

Structure Stability of Georgian Natural Heulandite

Tsitsishvili Vladimer, Dolaberidze Nanuli, Mirdzveli Nato, Nijaradze Manana, Amiridze Zurab, Khutsishvili Bela

Inżynieria Mineralna

|

2024

|

Vol. 1, no. 1

503--510

EN

Zeolites have a unique set of molecular-sieve, sorption, ion exchange and catalytic properties due to their framework microporous structure, and structural stability is an important characteristic and often a decisive factor in the application and performance of natural zeolites. The aim of our work was to study the processes occurring under the influence of heat, which determine the thermal stability of the zeolite-containing tuff of the Tedzami-Dzegvi deposit, with zeolite phase content up to 90%, consisting of heulandite and chabazite in a ratio of 8:1, and chemical composition |Na0.25K0.06Ca0.19Mg0.15|[AlSi3.6O9.2] .3H2O. It was found that as a result of exposure to heat, a slight dealumination of the surface of the calcined (400-500 °C) samples occurs, as well as dehydration and amorphization of the crystal structure are observed. Sample dehydration occurs in several stages: (i) most of the water (≈60% of the total water content) is continuously lost at temperatures below ≈250 °C, (ii) the part of the remainder (≈24%) is slowly dehydrated up to 650 °C, (iii) complete dehydration of the sample is achieved at ≈800 oC. Amorphization of the heulandite phase begins at temperatures above 200 °C, the transition to the metastable heulandite B phase at ≈340 oC is not fixed, but at high temperatures wairakite or another mineral of the 9.GB.05 group and quartz are formed; the chabazite phase is stable up to ≈1000 oC, and at temperatures above 1100 oC, leucite (K,Na)AlSi2O6 and cristobalite SiO2 are formed. The adsorption of water vapor and benzene on heat-treated samples decreases monotonically with an increase in the calcination temperature, following amorphization. Nitrogen adsorption-desorption isotherms show slight decrease of the absorbent surface area with an increase in the calcination temperature and nonmonotonic changes in average mesopore diameters. It is also shown that heat treatment improves the acid resistance of heulandite by reducing dealumination after sample treatment with hydrochloric acid.

7

Synteza poliuretanu z udziałem biomonomerów i jego recykling chemiczny

Włoch Marcin, Wojciechowska Barbara, Datta Janusz

Przemysł Chemiczny

|

2023

|

T. 102, nr 12

1387--1393

PL

Przeprowadzono recykling chemiczny (aminoliza i glikoliza) zsyntezowanego wcześniej poliuretanu, otrzymanego z wykorzystaniem surowców pochodzenia naturalnego, oraz zbadano podstawowe właściwości otrzymanych produktów depolimeryzacji chemicznej. Poliuretan otrzymano metodą prepolimerową, wykorzystując surowce pochodzenia naturalnego, czyli poliol Priplastᵀᴹ 1838 i diizocyjanian Tolonateᵀᴹ X FLO 100. Łańcuchy prepolimeru uretanowego zostały przedłużone z wykorzystaniem 1,4-butanodiolu (BDO). Depolimeryzację prowadzono, stosując trietylenotetraminę (TETA) i glikol etylenowy (GE), przy stosunkach masowych poliuretanu do czynnika depolimeryzującego równych 2:1, 1:1 i 1:2. Strukturę chemiczną poliuretanu i otrzymanych produktów depolimeryzacji zweryfikowano z wykorzystaniem spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera (FTIR). Dla uzyskanych produktów recyklingu chemicznego oznaczono liczbę aminową oraz określono właściwości reologiczne i stabilność termiczną (z wykorzystaniem analizy termograwimetrycznej).

EN

Polyurethane was synthesized using bio-based substances (com. polyol and diisocyanate) and then chem. depolymerized with NH₂CH₂CH₂(NHCH₂CH₂) ₂NH₂ or ethylene glycol using a molar ratio of polyurethane to the decomposing agent of 2:1, 1:1 and 1:2. The chem. structure of polyurethane and the obtained depolymn. products was verified using FTIR. The amine no., rheological properties and thermal stability (using TGA) of the obtained chem. recycling products were detd.

8

Przegląd domieszek do żywicy fenolowej pod względem użycia ablacyjnego

Rybakiewicz Łukasz

Problemy Techniki Uzbrojenia

|

2023

|

R. 52, z. 166

67--97

PL

W artykule zebrano przebadane domieszki do żywicy fenolowej i kompozytów węglowo-fenolowych w celu zwiększenia ich stabilności termicznej, które były badane w kompozytach pod względem właściwości termicznych, z możliwością użycia materiału do celów ablacyjnych. Opisano zjawisko ablacji, procesy zachodzące w żywicy fenolowej podczas oddziaływania temperatury, produkcję włókien oraz ich wpływ zawartości na ablację. Przestawiono, jak domieszki wpływają na stabilność termiczną oraz proces utwardzania żywicy.

EN

The article collects tested additives for phenolic resin and carbon-phenolic composites in order to increase their thermal stability. The article presents additives that were tested in composites in terms of thermal properties, with the possibility of using the material for ablative purposes. The phenomenon of ablation, the processes occurring in the phenolic resin under the influence of temperature, the production of fibers and the effect of their content on ablation, how additives affect the thermal stability and the process of resin curing are described.

9

Study on thermal stability and degradation kinetics of bio-based low-density polyethylene

Aniśko Joanna, Sałasińska Kamila, Barczewski Mateusz

Polimery

|

2023

|

Vol. 68, nr 9

451--460

EN

The degradation kinetics of low-density bio-based polyethylene three grades were examined using the TGA method in nitrogen and air atmosphere. An analysis of gases produced during thermal decomposition in air was also performed. The mechanism of thermal degradation processes of bio-based polyethylene was proposed in relation to literature data on the thermal decomposition of polyethylene of petrochemical origin.

PL

Metodą TGA w środowisku obojętnym i utleniającym zbadano kinetykę degradacji trzech odmian biopolietylenu małej gęstości. Dokonano również analizy gazów powstających podczas rozkładu termicznego w powietrzu. Zaproponowano mechanizm procesów termicznej degradacji biopolietylenu w odniesieniu do danych literaturowych dotyczących rozkładu termicznego polietylenu pochodzenia petrochemicznego.

10

Influence of terephthalic and orthophthalic units on the properties of polyols and polyurethane foams

Tarnawski Wiesław, Tokarski Mateusz, Czernecka Wiktoria

Polimery

|

2023

|

Vol. 68, nr 6

337--343

EN

The effect of aromatic ring substitution in the polyester polyol molecule on its physicochemical properties and on the conditions of synthesis, fire resistance and thermal stability of polyurethane foams was investigated. The greater number of terephthalic units in the polyol results in greater viscosity and reactivity during foam formation. The obtained foams were characterized by higher thermal stability (TGA) and fire resistance (oxygen index, single flame test).

PL

Zbadano wpływ podstawienia pierścienia aromatycznego w cząsteczce poliolu poliestrowego na jego właściwości fizykochemiczne oraz na warunki syntezy, odporność na działanie ognia i stabilność termiczną pianek poliuretanowych. Większa liczba jednostek tereftalowych w poliolu skutkuje większą lepkością i reaktywnością podczas tworzenia pianek. Otrzymane pianki charakteryzowały się większą stabilnością termiczną (TGA) i odpornością na działanie ognia (indeks tlenowy, test pojedynczego płomienia).

11

High-temperature and mechanochemical synthesis of Sm 5VO 10 and its unknown properties

Kwiatkowski Kamil, Piz Mateusz, Filipek Elżbieta

Chemical and Process Engineering : New Frontiers

|

2023

|

Vol. 44, nr 4

art. no. e44

EN

In the presented work, the conditions of the high-temperature and mechanochemical method for the synthesis of compound Sm 5VO 10 and their influence on its physicochemical properties were studied. The following methods were used for the study: X-ray powder diffraction (XRD), differential thermal analysis (DTA), infrared spectroscopy (FTIR), ultraviolet and visible light spectroscopy (UV–VIS–DRS), scanning electron microscopy (SEM-EDX), and laser beam diffraction spectrometry (LDS). Based on the results, it was determined that the compound Sm 5VO 10 is thermally stable in air atmospheres up to 1475 °C, crystallises in a monoclinic system, and its structure is made up of oxygen VO 4 and SmO 8 polyhedra. The estimated energy gap value for nanometric, mechanochemically obtained Sm 5VO 10 was about 3.20 eV, and for the microcrystalline, obtained with the high-temperature method, was about 2.75 eV. The established physicochemical characterisation of Sm 5VO 10 initially showed that the compound could find potential applications, e.g. as a photocatalyst for water purification or as a component of new optoelectronic materials.

12

Superplasticity of high-entropy alloys: a review

Motallebi Reza, Savaedi Zeinab, Mirzadeh Hamed

Archives of Civil and Mechanical Engineering

|

2022

|

Vol. 22, no. 1

art. no. e20, 2022

EN

High-entropy alloys (HEAs) are a new class of engineering materials with unique mechanical and functional properties. Superplastic forming of HEAs might be a viable route for actual applications of these alloys. Accordingly, the superplastic behaviors of HEAs and medium-entropy alloys (MEAs) were summarized in this monograph, along with reviewing the basics of high-entropy alloys and fine-grained superplasticity. Moreover, the HEAs were introduced and the phase formation rules were discussed. Furthermore, the influences of grain refinement (by thermomechanical processing and severe plastic deformation (SPD) methods) and deformation conditions (temperature and strain rate) with special attention to the high strain rate superplasticity were summarized. The significance of thermal stability of the microstructure against grain coarsening was noticed, where the effects of multi-phase microstructure, formation of pinning particles, and favorable effects of the addition of alloying elements were explained. The effects of deformation temperature and strain rate on the thermally activated grain boundary sliding (GBS), precipitation of secondary phases (especially the Cr-rich σ phase), dissolution of phases, deformation-induced (dynamic) grain growth, partial melting, and dynamic recrystallization (DRX) were discussed for different HEAs and MEAs. The final part of this overview article is dedicated to the future prospects and research directions.

13

Study of thermal stability and energy of activation of epoxy composites with particles of synthesised powder mixture for increasing reliability of vehicles

Komsta Henryk, Vitenko Tetiana, Buketov Аndrii, Syzonenko Оlha, Bezbakh Оleh, Torpakov Andrii, Kruglyj Dmytro, Appazov Eduard, Popovych Pavlo, Rybicka Iwona

Zeszyty Naukowe. Transport / Politechnika Śląska

|

2021

|

z. 110

73--86

EN

The prospective of the application of new materials on a polymer base is shown in this work. Given that developed composites can be efficiently used for protection of equipment that is operated at elevated temperatures, the impact of the nature and content of powder mixture, synthesised by high voltage electric discharge, on the thermophysical properties of epoxy composites were studied. Epoxy diane oligomer was chosen as the main component of the binder during the formation of the composites. Polyethylene polyamine hardener was used for cross-linking of epoxy composites, which allows hardening of materials at room temperatures. The selection of powder mixture, synthesised by high voltage electric discharge, for increase of thermophysical properties of developed materials was justified. More so, thermal stability and activation energy of epoxy composites were studied. Permissible limits of the temperature, at which developed materials can be used, were established based on the conducted tests of thermophysical properties of materials, filled by powder mixture, synthesised by high voltage electric discharge.

14

Spiro-cyclotriphosphazene with three functional end groups: synthesis and structural characterization of new polycyclotriphosphazenes with Schiff-base groups

Al-Shukri Salah Mahdi, Mahmood Ayad Tarik, Al Hanbali Othman A.

Polimery

|

2021

|

T. 66, nr 6

341--349

EN

A new tris-spiro-(3,4-dioxybenzaldehyde)cyclotriphosphazene [PNCHO] was synthesized from the condensation of hexachlorocyclotriphosphazene with 3,4-dihydroxybenzaldehyde in the presence of strong base. Further reaction of the trialdehydic cyclotriphosphazene based molecules [PNCHO] with three different dianilines (benzidine, 4,4’-methylenedianiline and 4,4′-Sulfonyldianiline) resulted in creation of a new poly(tris-spiro-3,4-dioxbenzene)cyclotriphosphazenes with Schiff-base groups [PNSB1-3]. The structures of [PNCHO] and the polycyclotriphosphazenes-schiff base derivatives were characterized by means of FTIR, 1H, 13C NMR and C.H.N elemental analysis. Differential scanning calorimetery (DSC) revealed a relatively high glass transition temperature (135−175°C) of obtained polymers. Thermal gravimetric analysis (TGA) exhibited their good thermal stability (up to 375°C). The char yield was about 36–42% at 700°C. All polymers were self-extinguishable as the LOI (Limiting Oxygen Index) values were above 26% and this meets with the V-0 and V-1, classification (UL-94). No fumes, soot, or toxic gases emission were observed during burning. The polymers obtained can be used as environmentally friendly, flame-retardant materials.

PL

Nowy tris-spiro-(3,4-dioksybenzaldehydo)cyklotrifosfazen [PNCHO] zsyntetyzowano w procesie kondensacji heksachlorocyklotrifosfazenu z 3,4-dihydroksybenzaldehydem w obecności silnej zasady. W wyniku reakcji trialdehydo cyklotrifosfazenów z trzema różnymi dianilinami (benzydyna, 4,4’-metylenodianilina i 4,4’-sulfonylodianilina) otrzymano poli(tris-spiro-3,4-dioksabenzeno)cyklotrifosfazeny z zasadami Schiffa [PNSB1-3]. PNCHO i pochodne policyklotrifosfazen-zasady Schiffa scharakteryzowano za pomocą analizy elementarnej (C, H, N), FTIR, 1H, 13C NMR. Metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) wykazano wysoką temperaturę zeszklenia (135−175°C) otrzymanych polimerów. Metodą analizy termograwimetrycznej (TGA) potwierdzono ich dobrą stabilność termiczną (do 375°C). Stopień zwęglenia po spaleniu wynosił w temp. 700°C ok. 36–42%. Wszystkie polimery były samogasnące, ponieważ wartości LOI (Limiting Oxygen Index) przekraczały 26%, co odpowiada klasie palności V-0 i V-1 (UL-94). Podczas spalania nie zaobserwowano emisji oparów, sadzy ani toksycznych gazów. Otrzymane polimery mogą znaleźć zastosowanie jako przyjazne dla środowiska materiały trudnopalne.

15

Thermally stable biopolymer composites based on poly(3-hydroxybutyrate) modified with linear aliphatic polyurethanes– preparation and properties

Zarzyka Iwona, Czerniecka-Kubicka Anna, Hęclik Karol, Dobrowolski Lucjan, Pyda Marek, Leś Karolina, Walczak Małgorzata, Białkowska Anita, Bakar Mohamed

Acta of Bioengineering and Biomechanics

|

2021

|

Vol. 23, no. 2

91--105

EN

Purpose: Poly(3-hydroxybutyrate) (P3HB) is a biopolymer, but storing products from P3HB causes the deterioration of their properties leading to their brittleness. P3HB has also low thermal stability. Its melting point almost equals its degradation temperature. To obtain biodegradable and biocompatible materials characterized by higher thermal stability and better strength parameters than the unfilled P3HB, composites with the addition of polyurethanes were produced. Methods: The morphology, thermal, and mechanical property parameters of the biocomposites were examined using scanning electron microscopy, thermogravimetric analysis, standard differential scanning calorimetry, and typical strength machines. Results: Aliphatic polyurethanes, obtained by the reaction of 1,6-hexamethylene diisocyanate and polyethylene glycols, were used as modifiers. To check the influence of the glycol molar mass on the properties of the biocomposites, glycols with a molecular weight of 400 and 1000 g/mol were used. New biocomposites based on P3HB were produced with 5, 10, 15, and 20 wt. % content of polyurethane by direct mixing using a twin-screw extruder. The following property parameters of the prepared biocomposites were tested: degradation temperature, glass transition temperature, tensile strength, impact strength, and Brinell hardness. Conclusions: Improvement of the processing property parameters of P3HB-biocomposites with the addition of aliphatic polyurethanes was achieved by increasing the degradation temperature in relation to the degradation temperature of the unfilled P3HB by over 30 C. The performance property parameters have also been improved by reducing the brittleness compared to the P3HB, as evidenced by the increase in impact strength and the decrease in hardness with an increase in the amount of polyurethane obtained by the reaction of 1,6-hexamethylene diisocyanate and polyethylene glycol with a molecular weight of 400 g/mol (PU400) as modifier.

16

Wpływ parametrów technologicznych napawania laserowego na strukturę oraz właściwości napoin wykonanych stopem trudnościeralnym na osnowie kobaltu

Poloczek Tomasz

Spajanie Materiałów Konstrukcyjnych

|

2020

|

Nr 2-3 (48-49)

30--33

PL

Tomasz Poloczek Nadstopy kobaltu są szeroko stosowane w przemyśle jako materiały aplikowane na warstwy wierzchnie elementów narażonych na silne obciążenia mechaniczne oraz termiczne. Znajdują zastosowanie w szeregu gałęziach przemysłu – samochodowym (powierzchnia gniazd zaworów silników spalinowych), energetycznym (powierzchnie zasuw i zaworów, osłony erozyjne turbin parowych), hutniczym (walce robocze), przemyśle papierniczym (prowadnice pił łańcuchowych), gazowniczym (łożyska świdrów). Dzięki ich wysokim właściwościom wytrzymałościowym i stabilności termicznej podczas pracy w złożonych warunkach środowiskowych i podwyższonej temperaturze oraz wysokiej odporności na zużycie ścierne i zmęczeniowe są szczególnie interesującą grupą stopów ciągle badaną i rozwijaną przez naukowców.

17

Stabilność operacyjna lakaz w warunkach immobilizacji

Deska Małgorzata, Kończak Beata

Przemysł Chemiczny

|

2020

|

T. 99, nr 3

472--476

PL

W celu otrzymania komercyjnych biokatalizatorów do zastosowania w procesach technologicznych prowadzone są badania dotyczące białek enzymatycznych w kierunku ich modyfikacji, doskonalenia oraz optymalizacji ich wydajności. W pracy dokonano przeglądu literatury dotyczącej immobilizacji jako obiecującej techniki w zakresie poprawy stabilności operacyjnej lakazy. Innowacyjne preparaty enzymatyczne składające się z immobilizowanych lakaz, z uwagi na wysoką stabilność operacyjną, mogą znaleźć zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu (w szczególności do oczyszczania ścieków barwnych).

EN

A review, with 85 refs., of methods for enzymes immobilization on org. and inorg. carriers as well as of the impact of enzyme immobilization on the kinetics of biocatalyst.

18

Preparation and characterization of polymer blends based on the wastes from automotive coverings

Lesiak Paweł, Kisielowska Alicja, Walkowiak Konrad, Wiktorczyk Aleksandra, Kramek Grzegorz, Wypych Mateusz, Sadkowski Łukasz, Zieliński Jan, Paszkiewicz Sandra, Irska Izabela, Piesowicz Elżbieta, Kochmańska Agnieszka, Zieliński Jacek, Worzała Roman

Polimery

|

2020

|

T. 65, nr 3

232--239

EN

This paper presents the results of the mechanical recycling of post-production automotive coverings. Shredded carpet waste was used to obtain new systems based on thermoplastic polymer materials, in this case linear low density polyethylene (LLDPE). As automotive carpet waste, we used a material composed mainly from polyamide 6, chalk, polypropylene. Optical microscopy and scanning electron microscopy characterized the structure of both the automotive lining and finished materials. The dependence of the mechanical properties and thermo-oxidative stability on the mutual content of the components was investigated.

PL

Przedstawiono wyniki prac własnych dotyczących mechanicznego recyklingu poprodukcyjnych wykładzin samochodowych. Rozdrobnione odpady wykładzinowe użyto do otrzymania układów na bazie tworzywa termoplastycznego, w tym wypadku liniowego polietylenu małej gęstości (LLDPE). W charakterze odpadów wykładzin samochodowych zastosowano materiał, w którego składzie występują głównie poliamid 6, kreda i polipropylen. Metodami mikroskopii optycznej oraz skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) scharakteryzowano strukturę zarówno wykładziny samochodowej, jak i nowo wytworzonych materiałów. Zbadano zależność właściwości mechanicznych oraz stabilności termooksydacyjnej od udziału poszczególnych składników.

19

Hybrid nanobiocomposites based on poly(3-hydroxybutyrate) : characterization, thermal and mechanical properties

Zarzycka Iwona, Czerniecka-Kubicka Anna, Szyszkowska Agnieszka, Pyda Marek, Frącz Wiesław, Byczyński Łukasz, Sedlarik Vladimir

Acta of Bioengineering and Biomechanics

|

2020

|

Vol. 22, no. 1

97--110

EN

Poly(3-hydroxybutyrate) is a biopolymer used to production of implants in the human body. On the other hand, the physical and mechanical properties of poly(3-hydroxybutyrate) are compared to the properties of isotactic polypropylene what makes poly(3-hydroxybutyrate) possible substitute for polypropylene. Unfortunately, the melting point of poly(3-hydroxybutyrate) is almost equal to its degradation temperature what gives very narrow window of its processing conditions. Therefore, numerous attempts are being made to improve the poly(3-hydroxybutyrate) properties. In the present work, hybrid nanobiocomposites based on poly(3-hydroxybutyrate) as a matrix with the use of organic nanoclay – Cloisite 30B and linear polyurethane as a second filler have been manufactured. The linear polyurethane was based on diphenylmethane 4,4′-diisocyanate and diol with imidazoquinazoline rings. The obtained nanobiocomposites were characterized by X-ray diffraction, scanning and transmission electron microscopies, thermogravimetry, differential scanning calorimetry and their selected mechanical properties were tested. The resulting hybrid nanobiocomposites have intercalated/exfoliated structure. The nanobiocomposites are characterized by a higher thermal stability and a wider range of processing temperatures compared to the unfilled matrix. The plasticizing influence of nanofillers was also observed. In addition, the mechanical properties of the discussed nanobiocomposites were examined and compared to those of the unfilled poly(3-hydroxybutyrate). The new-obtained nanobiocomposites based on poly(3-hydroxybutyrate) containing 1% Cloisite 30B and 5 wt. % of the linear of polyurethane characterized the highest improvement of processing conditions. They have the biggest difference between the temperature of degradation and the onset melting temperature, about 100 °C.

20

Synthesis, characterization, thermal and fire retardant properties of new homo- and block copolymers of polyacrylate and epoxy resin with cyclotriphosphazene core

Shaban Alaa, Al-Shukri Salah Mahdi, Kahlaf Hussein Ismail, Al Hanbali Othman A.

Polimery

|

2019

|

T. 64, nr 9

577--590

EN

New homo- and block copolymers composed of polyacrylate and epoxy resin with hexafunctional cyclotriphosphazene core were synthesized and characterized by FT-IR and 1H-, 13C-, and 31P- NMR. The first homopolymer, PN-polyacry was prepared from the direct condensation of 2-hydroxyethylacrylate with acyl chloride of hexakis(4-carboxyphenoxy)cyclotriphosphazene, PN-acyl. The second homopolymer, PN-Ep, was prepared in a direct reaction of catalyzed carboxyl groups of hexakis(4-carboxyphenoxy)cyclotriphosphazene PN-COOH with epoxy resin via an oxirane ring opening reaction. The block copolymer, PN-Ep/polyacry, was prepared from the partial coupling of 2-hydroxyethyl acrylate with the PN-acyl, followed by the reaction of unreacted carboxyl groups with epoxy resin. Differential scanning calorimetry (DSC) analysis of the PN-Ep/polyacry copolymer exhibited good compatibility between polyacrylate and cured epoxy resin. Thermal gravimetric analysis (TGA) revealed that the prepared polymeric systems accumulate 30–38 wt % char at elevated temperatures, compared to neat polyacrylate and cured epoxy resin, which accumulate negligible char at 700 °C. The limiting oxygen index (LOI) exhibited significant enhancement of fire retardant properties of the prepared polymeric systems. A scanning electron microscopy (SEM) morphology study revealed that PN-polyacry and PN-Ep/polyacrylate produced intumescent char residues while PN-Ep produced solid dense char with a nonporous surface.

PL

Zsyntetyzowano nowe homopolimery i kopolimery blokowe złożone z poliakrylanu i żywicy epoksydowej z sześciofunkcyjnym rdzeniem cyklotrifosfazenu. Struktury scharakteryzowano metodami FT-IR i 1H-, 13C- oraz 31P-NMR. Pierwszy homopolimer, poliakrylan (PN), wytworzono w bezpośredniej kondensacji akrylanu 2-hydroksyetylu z chlorkiem acylu heksakis(4-karboksyfenoksy)cyklotrifosfazenu (PN-acyl). Drugi homopolimer (PN-Ep) wytworzono w katalizowanej bezpośredniej reakcji grup karboksylowych heksakis(4-karboksyfenoksy) cyklotrifosfazenu (PN-COOH) z żywicą epoksydową w wyniku otwarcia pierścienia oksiranowego. Kopolimer blokowy (PN-Ep/poliakry) otrzymano w procesie częściowego sprzęgania akrylanu 2-hydroksyetylu z PN-acylem i następnej reakcji nieprzereagowanych grup karboksylowych z żywicą epoksydową. Analiza kopolimeru PN-Ep/poliakry za pomocą różnicowego kalorymetru skaningowego (DSC) wykazała dobrą kompatybilność między poliakrylanem i utwardzoną żywicą epoksydową, a na podstawie analizy termograwimetrycznej (TGA) stwierdzono, że przygotowane układy polimerowe spalają się w podwyższonej temperaturze do karbonizatu (30—38% mas.), podczas gdy czysty poliakrylan i utwardzona żywica epoksydowa w 700 °C wytwarzają jego pomijalne ilości. Wartość granicznego wskaźnika tlenowego (LOI) wskazywała na znaczące zwiększenie ognioodporności przygotowanych układów polimerowych. Badanie morfologii przy użyciu skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM) wykazało, że w wyniku spalania poliakrylanu PN i PN-Ep/poliakrylanu wytwarza się pozostałość pęczniejących karbonizatów, podczas gdy w procesie spalania PN-Ep wytwarzał się zwarty gęsty osad o nieporowatej powierzchni.