Wyniki wyszukiwania - BazTech

1

Informacje marketingowe kształtują wiedzę o promieniowaniu UV [odporność folii paroprzepuszczalnych]

Patoka Krzysztof

Materiały Budowlane

|

2020

|

nr 1

58--60

2

Zagospodarowanie odpadów poliolefin, polistyrenu, żywic fenolowo-formaldehydowych i politereftalanu etylenu oraz gumy - wybrane zagadnienia

Sułkowski W. W., Sułkowska A., Ossowski J., Pentak D., Bajdur W., Pajączkowska J., Makarucha B.

Prace Naukowe Instytutu Materiałoznawstwa i Mechaniki Technicznej Politechniki Wrocławskiej. Konferencje

|

2002

|

Vol. 63, nr 10

93-102

PL

Przedstawiono wyniki badań procesów upłynniania odpadów poliolefin, polistyrenu i gumy metodą teremodegradacji. Zastosowanie katalizatorów pozwala na znaczne obniżenie temperatury procesu termodegradacji i zminimalizowanie udziału pozostałości po procesie termodegradacji. Jest to bardzo istotne, ponieważ we wszystkich pozostałościach stałych procesów termodestrukcji tych odpadów stwierdzono obecność wolnych rodników o zróżnicowanej trwałości. Chemiczna modyfikacja odpadów polistyrenu i żywic fenolowo-formaldehydowych do pochodnych sulfonowych i aminowych pozwoliła na opracowanie metod otrzymywania polielektrolitów, które można zastosować do wspomagania procesów koagulacji zanieczyszczonych wód przemysłowych. Kwaśna hydroliza, zasadowa alkoholiza i glikoliza a także aminoliza odpadów politereftalanu etylenu pozwalają na otrzymywanie produktów, które można wykorzystać do syntezy politereftalanu etylenu, innych poliestrów i poliuretanów. Granulaty odpadów gumowych, szczególnie odpadów opon samochodowych zastosowano do otrzymywania kompozytów uretanowo-gumowych z zastosowaniem różnego rodzaju klejów uretanowych jednoskładnikowych. Właściwości wytrzymałościowe kwalifikują te kompozyty jako materiały do wytwarzania różnego rodzaju wykładzin zastępujących asfalt i kostkę brukową. Przedstawiając różne możliwości zagospodarowania odpadów polimerowych należy sobie zdawać sprawę z tego, że w wielu przypadkach, po ich użytecznym wykorzystaniu, jedyną możliwością dla tych produktów będzie ich recykling energetyczny.

EN

Research on liquification by thermodegradation of waste polyolefins, polystyrene and robber has been described. Catalysts allow for a significant decrease in the thermodegradation temperature and reduce amount of the residue. This is very mportant because in the solid residues free radicals of different stability were identified. Chemical modification of waste polystyrene and phenolic resins to sulphone and amine derivatives resulted in a new technology of polyelectrolyte production, which can be applied for supporting the coagulation process on contaminated industrial water. Acid hydrolysis, basic alcoholysis, glycolisis and aminolysis of waste polyethylene terephtalate allow receiving new products, which can be used for synthesis of virgin polyethylene terephtalate, other polyesters and polyurethanes. Grinded waste rubber, especially that of used tires, has been used for manufacturing of the urethane-rubber composites with implementation of different urethane single-component adhesives. Mechanical properties qualify the composites as materials for road finish, which can replace asphalt and pavement. While discussing different waste management technology one has to take into consideration, that frequently at the end life of many useful products the only possibility will be the energy recovery.

3

Complex study on chitosan degradability

Mucha M., Pawlak A.

Polimery

|

2002

|

T. 47, nr 7-8

509-516

EN

Results of photo- and thermodegradation of chitosan of different degrees of deacetylation (DD) were discussed. On the basis of the results of thermodegradation under isothermal and dynamic conditions thermal stability of chitosan films, also photochemically modified samples (UV irradiated for I h), was estimated. Investigations under isothermal conditions were carried out in the air atmosphere and cover the temperature range from 100degreesC to 200degreesC. Basing on the results of weight loss it was found that most susceptible to degradation was the sample of the higher DD; with an increase of temperature the observed changes were more distinct. Both during thermo- and photo-degradation a decrease of DD of hitosan was observed. Modification of chitosan films by UV rradiation decreases the characteristic parameters of thermodestruction.

PL

Omówiono wyniki badań fotodegradacji oraz termodegrada-:ji (w warunkach izotermicznych i dynamicznych) chitozanu Dróżnych stopniach deacetylacji (DD). Badania w warunkach izotermicznych prowadzone w atmosferze powietrza obejmowały zakres temperatury od 100 do 200°C. Na podstawie wyników ubytku masy (rys. 1) ustalono, że najbardziej podatna na rozkład jest próbka o największej wartości DD, a ze wzrostem temperatury obserwowane zmiany są coraz wyraźniejsze. W wyniku badań metodą FTIR degradowanych błon chitozanowych stwierdzono pękanie łańcucha polimeru oraz wyraźne zmiany strukturalne w obszarze grupy amidowej (rys. 2 10). W procesie termodegradacji (rys. 4) obserwowano mniejsze zmiany absorbancji próbek o największej wartości DD (najwięk-ksze usieciowanie makrocząsteczek poprawiające stabilność ter-miczną). W przypadku fotodegradacji pod wpływem UV (rys. 11) błony o najwyższym DD okazały się bardziej podatne na rozkład największy udziału chromoforowych grup aminowych pochła-liających promieniowanie UV). Zarówno w termo- jak i w fotode-gradacji następuje spadek DD (rys. 3). Pomiary tcrmograwimetryczne w warunkach dynamicznych prowadzono w zakresie temperatury 100-450°C (stalą szybkość l5°C/min). Na podstawie krzywych TG (rys. 6) stwierdzono, że bardziej podatne na degradację na początku procesu (do temp. 230°C) są próbki o większych wartościach DD (podobnie jak w warunkach izotermicznych w temp. 100-200°C). Jednak ich większe usieciowanie w tym okresie powoduje, że na dalszym etapie procesu termodegradacji (temp. >230°C) próbki te wydają się bardziej stabilne. Modyfikacja błon chitozanowych w wyniku naświetlania UV zmniejsza wartości parametrów charakteryzują-cych przebieg procesu termodestrukcji: temperaturę początku rozkładu Tpr, temperaturę maksymalnej szybkości rozkładu T,m oraz temperaturę 50-proc. rozkładu Tso (tabela 1 oraz rys. 8a, b). Wyraźnie mniejsza jest także energia aktywacji termodegradacji próbek modyfikowanych fotochemicznie (rys. 9).