Wyniki wyszukiwania - BazTech

1

Exploration and Improvement of Room Temperature Properties for Organosilicon Slag Riser

Lu Jljun, Zhong Zhuofan, Hu Youngluan, Wu Di, Wang Huafang

Archives of Foundry Engineering

|

2024

|

Vol. 24, iss. 2

35--43

EN

Organosilicon slag, generated as a waste product from organosilicon monomer production, had limited options for resource utilization. Previous experiments utilized recovered organosilicon slag to partially replace heating materials in preparing exothermic insulating risers. However, the incorporation of organosilicon slag led to specific issues in the risers including low compressive strength, high resin addition requirement and easy ignition during drying. In order to address these problems, this study analyzed the effects of resol resin parameters and organosilicon slag on the ambient temperature properties of heating insulating risers through single-factor experiments. In addition, adjustment was made to the drying process and an optimal preparation scheme was determined via orthogonal experiments. The purpose of the study was to prepare risers with reduced resin content, increased organosilicon slag addition and adequate compressive strength. Results showed that selecting a resin viscosity of about 170 mPa.s and resin addition of about 13% allowed for relatively good compressive strength and air permeability with less resin required. Additionally, an organosilicon slag addition of 18-21% and particle size under 30 mesh(550 μm) was beneficial for improving compressive strength. Adjusting the drying process to a two-step heat preservation approach (180°C for 25 min, then 130°C for 35 min) slightly decreased compressive strength compared to the original process; nevertheless, it improved air permeability and prevented the risers from igniting spontaneously during subsequent drying. The optimized preparation scheme determined through orthogonal experiments involved 150 mPa.s resin viscosity, 14% resin addition, 21% organosilicon slag addition and slag particle size less than 30 mesh (550 μm). This yielded a compressive strength of 4.21MPa and air permeability of 75.6, exceeding the standard of the exothermic insulating riser: GB/T13040-2017.

2

Stałe szybkości reakcji syntezy żywic fenolowo-formaldehydowych otrzymywanych z udziałem katalizatorów aminowych

Szemień M., Cygan M., Kałędkowski B.

Przemysł Chemiczny

|

2013

|

T. 92, nr 2

154-157

3

Studies on ethoxylated phenolic resins. Part. I. Surface characteristics and properties of coatings on metal

Mohamed A.S., Mohamed M.Z., Sadek E.M., Motawie A.M.

Polimery

|

2004

|

T. 49, nr 6

398-403

EN

Phenolic resins such as resol or novolac phenol-formaldehyde (PF) ones have been synthesized and etherified with poly(ethylene glycol) (PEG) with different molecular weights (1000, 1500, 4000). The solution behaviors in aqueous medium of the prepared resol and novolac phenol-formaldehyde ethoxylated resins, as nonionic polymeric surfactants with different hydrophilic chains lengths, have been interpreted. Surface and interfacial tension measurements as well as emulsifying power and foaming properties of the tested nonionic polymeric surfactants were studied. The critical micelle concentration (CMC) and the value of free surface energy reached at this concentration gamma(CMC) were also measured. Coatings on metal, made of the investigated phenolic ethoxylated resins, were prepared and evaluated as varnishes. This study indicated that the free surface energy of the prepared nonionic polymeric surfactants as well as the ease of formation of aggregates increase with PEG hydrophilic chain length increasing. Also, it was found that coating compositions based on resol PF ethoxylated resins with PEG-4000 offer chain flexibility and excellent coating properties.

PL

Otrzymano rezolową (R) i nowolakową (N) żywicę fenolowo--formaldehydową (PF), którą oksyetylenowano glikolem polioksyetylenowym (PEG) o różnym ciężarze cząsteczkowym (1000, 1500, 4000 - tabele I i 2). Uzyskano w ten sposób polimerowe niejonowe związki powierzchniowo czynne z bocznymi łańcuchami hydrofilowymi o odmiennej długości i z hydrofobowym łańcuchem głównym. Zbadano właściwości powierzchniowe [swobodną energię powierzchniową i międzyfazową, zdolność do emulgowania, zdolność do tworzenia piany, trwałość piany, krytyczne stężenie miceli (CMC) - tabele 3 i 4, rys. 1 i 2] zsyntetyzowanych produktów, a także adhezję oraz właściwości mechaniczne (odporność na uderzenie, wydłużenie, twardość) powstających na ich podstawie powłok na metalu (tabela 5). Badania te wykazały, że powłoki mają dobrą charakterystykę użytkową; najlepsze są powłoki z rezolu oksyetylenowanego z zastosowaniem PEG 4000. Właściwości zarówno oksyetylenowanych produktów, jak i powstających z nich powłok zinterpretowano na podstawie różnic w długości (a więc i giętkości) fragmentów hydrofilowych w cząsteczkach.

4

Badania mas z alkaliczną żywicą rezolową zmierzające do opracowania kompozycji alkaliczna żywica rezolowa i promotor adhezji

Chwiałkowska B., Dębski M.

Krzepnięcie Metali i Stopów

|

2000

|

R. 2, nr 43

91--100

PL

Historia stosowania związków sprzęgających sięga lat sześćdziesiątych, lecz zasadniczy ich rozwój rozpoczął się w latach siedemdziesiątych. Uważa się, że duże zainteresowanie tego rodzaju substancjami było wynikiem kryzysu energetycznego i surowcowego, który wymusił w tym okresie znalezienie nowego rodzaju technologii umożliwiającej modyfikację dotychczas stosowanych materiałów, m.in. takich jak tworzywa sztuczne wzmacniane bądź napełniane substancjami nieorganicznymi. Prace badawcze wielu laboratoriów skoncentrowały się zatem na poszukiwaniu metody, która umożliwiłaby korzystną zmianę charakteru oddziaływań fizyczno-chemicznych pomiędzy polimerami organicznymi a wypełniaczem nieorganicznym. Powodzenie tego rodzaju badań było wówczas niezbędne w aspekcie polepszenia wytrzymałości materiałów kompozytowych jako nowej technologii w zakresie inżynierii materiałowej. Opracowane związki sprzęgające działają na zasadzie tworzenia molekularnych połączeń między powierzchnią wypełniacza nieorganicznego a polimerem organicznym. [...]