Wytwarzanie zbrojeń jest ważnym etapem procesu budowlanego dotyczącego konstrukcji żelbetowych. Najczęściej stosowanym sposobem łączenia jest wiązanie drutem wiązałkowym. W pewnej jednak części zbrojeń połączenia muszą być sztywne, co zapewniają metody spajania nierozłącznego, takie jak spawanie łukowe i zgrzewanie rezystancyjne. Na skutek niekonsekwencji normalizacyjnej procesy spajania zbrojeń nie były należycie nadzorowane. Wprowadzone do norm zmiany tworzą nadzieję, że sytuacja się poprawi. W artykule opisano wymagania dotyczące technik spajania wg obowiązujących norm i przepisów.
EN
Providing reinforcement is an important stage of the construction process regarding reinforced concrete structures. The most commonly used fastening is rebar tie wire. Yet, some part of reinforcement requires fully rigid connections, which is ensured by permanent fastening methods such as arc welding and resistance welding. Due to inconsistency in standardisation, reinforcement welding processes were not properly supervised. The changes made to the standards offer some hope that the situation improves. The article describes the requirements for welding techniques in accordance with current standards and regulations.
Analizowano podstawowe zjawiska fizykochemiczne oraz czynniki technologiczne występujące podczas lutowania materiałów o zróżnicowanych własnościach fizycznych i mechanicznych. Spośród połączeń materiałów różnoimiennych najwięcej uwagi poświęcono badaniom połączeń lutowanych węglików spiekanych ze stalą. Aby przedstawić różnorodność zjawisk występujących podczas spajania termicznego, połączenia tej pary materiałów wykonano różnymi metodami lutowania twardego i wysokotemperaturowego oraz metodami lutozgrzewania i zgrzewania oporowego. W ocenie lutowności spajanych materiałów szczególną uwagę zwrócono na procesy zwilżania lutem powierzchni materiałów łączonych. W celu poprawienia zwilżalności powierzchni węglików spiekanych opracowano warunki uaktywnienia powierzchni na drodze selektywnego trawienia elektrolitycznego. Rozważania dotyczące optymalizacji szczeliny lutowniczej na podstawie zjawisk fizykochemicznych występujących podczas spajania niemetali i metali z metalami stanowią myśl przewodnią niniejszej monografii. Analizowano modele szczeliny lutowniczej w kształcie klina, przy zmianie szerokości szczeliny od zera do wartości maksymalnej 0,5 mm. Zrealizowano doświadczalnie założenia modelowe, wykonując połączenia ze szczelinami kapilarnymi i szczelinami wypełnianymi fazą zbrojąca w postaci siatek i włókien stalowych. Określono wpływ szerokości szczeliny lutowniczej na budowę strukturalna i własności mechaniczne różnoimiennych połączeń lutowanych. Oprócz własności wytrzymałościowych połączeń, do oceny złącza wprowadzono parametr odkształcenia bezwzględnego, stanowiącego sumę odkształcenia sprężystego i plastycznego. Ocenę metalograficzną połączeń wykonano za pomocą mikroskopii optycznej i elektronowej.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.