Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 11

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
3
Content available remote Gamers, pool and strategies of information architecture
EN
Play is a human activity which requires the creation of a convention, obeying the rules, and which leads to a result that can be evaluated in the light of established criteria. The rules of games interact with the characteristics of the historical periods in which they arose. The Information Age provides tools that facilitate the formalization of perception and representation. The article analyses the impact of this fact on architectural strategies. It describes the background and nature of information games.
PL
Gra jest aktywnością ludzką, która wymaga stworzenia konwencji, przestrzegania reguł i która prowadzi do uzyskania wyniku podlegającego ocenie w świetle ustalonych kryteriów. Zasady gier współgrają z charakterystyką epok historycznych w których powstały. Era informacyjna przynosi narzędzia ułatwiające formalizację postrzegania i reprezentacji. Artykuł analizuje wpływ tego faktu na strategie architektoniczne. Opisuje rodowód i charakter gier informacyjnych.
EN
The paper is an analysis of the architectural design process as it transforms in the digital age. In the context of the paradigm shift, changes in perception and social transformation, it presents the rules that govern the work of the architect and cooperation among interdisciplinary. The analysis is focused on research aspects of architectural practice. Experimental methodology based on case studies, using simulation models, has been used primarily in the area of improving solutions. Thanks to the digital representations of testing, the number of trials and the efficiency of inference increased. In addition to the tasks optimization, simulation models are used today to support the creation, communication, interdisciplinarity, fabrication and use of buildings. Consistent communication environment, based on a digital medium facilitates the exchange of information. Thanks to it’s flexibility, digital model reinforces. From the role of visualization tools it evolved to integration platform. Examples of practical application of the new methods presented in the article, are research and experiments carried out within ASK (Architecture for Society of Knowledge) – the master’s studies at the Faculty of Architecture in Warsaw. Among them: augmentation of the communication space, construction of experimental pavilions. The paper discusses the interdisciplinary research project to implement robotic pavilion assisting senior.
PL
Przedmiotem artykułu jest analiza procesu projektowania architektonicznego w dobie cyfryzacji środowiska. W kontekście zmieniających się uwarunkowań cywilizacyjnych, zmian w sposobie postrzegania i zmian oczekiwań społecznych, przedstawia reguły rządzące pracą architekta i współpracą w gronie interdyscyplinarnym. W centrum zainteresowania stawia badawcze aspekty praktyki architektonicznej. Metodyka eksperymentalna, oparta na studium przypadków wykorzystującym modele symulacyjne, stosowana była przede wszystkim w obszarze doskonalenia rozwiązań. Oprócz zadań optymalizacyjnych modele symulacyjne wykorzystuje się dziś do wspomagania kreacji, komunikacji interdyscyplinarnej, wytwarzania elementów oraz użytkowania budynków. Spójne środowisko komunikacyjne, oparte na cyfrowym medium, ułatwia wymianę informacji, automatyczne tłumaczenie, formułowanie przekazu wariacyjnego. To dzięki niemu model cyfrowy emancypuje się. Od poziomu narzędzia wizualizującego wyrósł do roli platformy integrującej. Przykładami praktycznego zastosowania nowych metod, przedstawionymi w treści artykułu, są prace badawcze i eksperymenty prowadzone w ramach magisterskich studiów ASK na Wydziale Architektury w Warszawie. Wśród nich przeanalizowano uwarunkowania rozszerzenia przestrzeni komunikacyjnej, budowy eksperymentalnych pawilonów do ćwiczeń z interakcją. Omówiono też rozpoczęty projekt aplikacji interdyscyplinarnych badań do realizacji robotycznego pawilonu wspomagającemu życie seniora.
PL
Architektura, dziedzina oparta na kanonie i proporcji, interpretuje rzeczywistość w sposób idealistyczny. Przenosi znaczenia i kody rozpoznawalne dzięki zanurzeniu w tradycji. Kształtuje uformowania przestrzenne odpowiadające konwencjom oraz sprawdzone w długotrwałych procesach użytkowania. Wychodząc z założeń anglosaskiego empiryzmu, artykuł stara się określić klasyczny eksperyment oraz zbadać, czy jest on efektywnym narzędziem architektury. Poszukuje odpowiedzi na pytanie, czy metoda doświadczalna wspomaga działania twórcze i czy proces ten zmienił się w kontekście upowszechnienia technologii informacyjnej. Tłem rozważań są przykłady współczesnych budowli oraz wybrane prace studenckie realizowane w ramach studiów ASK na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.
EN
Architectural practice, based on canon and proportion, interprets reality in a idealistic way. Communicates meanings based on codes recognizable in the context of tradition. Shapes spatial forms - corresponding to conventions and proven in long-term processes of use. Based on the assumptions of Anglo-Saxon empiricism, the paper seeks to identify the classic experiment and examine if it is an effective tool of architecture. It looks for answers to the question of whether the experimental method supports the creative activities and whether this has changed in the context of information age. Case study contains examples of modern buildings and selected student works expressing ASK program specificity.
PL
W 1951 roku Kenneth Boulding zauważył, że światowa ekonomia przekształciła się, kreując całkowicie nowe podmioty i strukturę. Proces ten nazwał "rewolucją organizacyjną". Dzięki ekspansji edukacyjnej, do korporacji zmierzali "pracownicy wiedzy" - grupa zastępująca błękitne kołnierzyki, nazwana tak przez Petera Druckera w książce z roku 1959. U Michaela Younga wystąpiła pod hasłem "merytokracja" - wykształcona przez uniwersytety, kształtująca myśli równie łatwo jak poprzednie pokolenie składało auta Forda. Nowy sposób wytwarzania dóbr, a właściwie nowa ich jakość nie pozostały bez wpływu na relacje międzyludzkie. Kontakty zaczęły wymagać znajomości zaawansowanych kodów. Dostęp do wiedzy oraz dysponowanie środkami jej wykorzystania przewartościowały hierarchie i autorytety. "Rewolucja technologiczna" stała się pojęciem filozoficznym już w latach sześćdziesiątych XX wieku, za sprawą Radovana Richry. Jednak dopiero Edward Tomeski nadał mu ściślejsze ukierunkowanie, sugerując, że przełom technologiczny można utożsamić z komputeryzacją. Społeczeństwo kształtowane przez nowe uwarunkowania Ralf Dahrendorf nazywał "postkapitalistycznym", Raymond Aron - "industrialnym", Jacques Ellul - "technologicznym". Za sprawą Marshalla McLuhana uznano, że do katalogu symptomów rewolucji dołączyć trzeba elektroniczną komunikację. Rozprzestrzenianie wiedzy kanałami medialnymi dramatycznie zmieniło zasięg porozumiewania. "Globalna wioska" zawdzięczała spójność niewidocznym, tanim w eksploatacji powiązaniom. W ten sposób krypto logiczne poszukiwania z okresu światowego konfliktu przyniosły korzyść dla rozwoju powojennych społeczeństw. Genezę przemian wiązano początkowo z technologią, później elektronizacją i wreszcie - komputeryzacją. Z czasem pojawiły się uzasadnienia ogólniejsze, dotyczące nie narzędzi, lecz natury procesów. Termin "era informacyjna" pada na początku lat siedemdziesiątych XX wieku w tytule książki Tibora Helveya. Sformułowania "rewolucja informacyjna" użył trzy lata później David Lamberton. James Martin i David Butler wskazywani są jako autorzy pojęcia "społeczeństwo informacyjne", choć w środowisku intelektualistów japońskich stosowano je już wcześniej. W 1963 roku w artykule zatytułowanym "Yoho syngyo ron" (tłum.: "O przemyśle informacyjnym"), zamieszczonym w czasopiśmie Hoso Asahi, historyk i antropolog Tadao Umesao rozpoczął dyskusję prowadzącą do powstania określenia "joho shakai". Rok później kontekst ten rozszerzył Jiro Karnishima, zaś Joneji Masuda wprowadził termin do anglojęzycznej strefy kulturowej publikacją "Introduction to an Information Society" z roku 1968. W 1977 roku Marc Porat, przygotowujący rozprawę doktorską na Uniwersytecie Stanforda, podjął próbę zmierzenia, czy przeobrażenia społeczne dają namacalny efekt w największej gospodarce świata. W tytule pracy zawarł pojęcie "ekonomii informacyjnej", przedstawił typologie zawodów i usług kwalifikowanych jako "informacyjne", a wreszcie - zebrał dane statystyczne świadczące o przewartościowaniu popytu i przepływie pracowników stanowiącym najjaskrawszą jego konsekwencję. Jeśli ludzkie dążenia, punkty ogniskujące społeczną uwagę, a wreszcie ekonomia, zmieniły konfigurację po wyczerpaniu potencjału ery przemysłowej, to należało oczekiwać aktualizacji wizji historiozoficznej. Socjolog amerykański Daniel Bell zarysował ją, zapowiadając "koniec ideologii". Kwestionował zarówno katalog zasad równowagi społecznej, jak i uniwersalizm kapitalistycznego krajobrazu świata. Przewidywał powstanie nowej postprzemysłowej organizacji opartej nie na konkurencji, lecz raczej komplementarności wiedzy. Wyostrzoną emanacją analogicznego sposobu myślenia stała się książka Alvina Tofflera wydana w roku 1980. Ze względu na przyjętą konwencję trudno porównywać ją z analizami o charakterze naukowym, takimi jak przywołany wcześniej raport Porata. I choć "Trzecia fala" wywołuje wciąż krytykę, to właśnie zawarta w niej koncepcja nowego społeczeństwa - opartego na wiedzy, wysokiej technologii, globalnej komunikacji, interakcji - jest dziś tak powszechnie komentowana. Społeczeństwo trzeciej fali, czy jak mówi Masuda - informacyjne, tworzy sztukę odpowiadającą nowej sytuacji cywilizacyjnej, czerpiącą ze zdobyczy technologii oraz pozwalającą reagować na aktualne potrzeby. Najważniejszymi jej cechami są interaktywność, cyfrowa reprezentacja, zdolność transkodowania, wariacyjność. Architektura ze względu na wielkoskalowy, multidyscyplinarny i trwały charakter dzieł reaguje na te impulsy z opóźnieniem. Architektura społeczeństwa informacyjnego jest więc na razie w znakomitej większości architekturą "tradycyjną", konstruowaną według sprawdzonych wzorów, która technologię cyfrową traktuje jak jedną z branż lub rozszerzeń. Pisząc o architekturze informacyjnej, opieram się na przekonaniu, że wśród powstających obecnie nurtów, istnieje tendencja oparta na formalizacji procesu twórczego, bliska metodzie algorytmicznej. Dzięki wykorzystaniu komputerów znalazła katalizator wspomagający rozwój. W sensie intelektualnym trwa od wieków, choć szeroki dostęp do praktycznych zastosowań uzyskała przez absorpcję nowych narzędzi. Ściślej - dzięki zmianom w percepcji i metodach przetwarzania informacji, które są skutkiem nasycenia świata programowalnymi urządzeniami cyfrowymi. W sposób świadomy wybieram określenie "architektura informacyjna", a nie "informatyczna". To ostatnie należałoby rozumieć jako ukierunkowanie w stronę praktycznego wykorzystywania narzędzi. Próbę wyodrębnienia architektury tworzonej "na komputerach" czy "dzięki komputerom", co uważam za ryzykowne i prawdopodobnie nieskuteczne. Wybór pojęcia "architektura informacyjna" rozszerza kontekst rozważań do poziomu zgodnego z zakresem zainteresowań nauk informacyjnych, czyli oprócz uwarunkowań ściśle technicznych, pozwala dostrzec humanistyczne przyczyny oraz społeczne skutki podejmowanych działań. Projektując budynki "przygotowujemy koncepcyjnie zmianę relewantną", czyli dążymy do osiągnięcia efektu racjonalnego, pożądanego, sprawnego, dopuszczalnego i estetycznego. Z metodologicznego punktu widzenia dokonuje się to w cyklu projekcji przybliżeń i sprawdzeń. Przedmiotem przetwarzania są informacje pochodzące od projektanta (wiedza), ze źródeł zewnętrznych (zbiory sformalizowane i zestawy podporządkowane zadaniom), tworzone w trakcie projektowania oraz wynikające z procesu użytkowania. Koordynacja wpływu wszystkich wymienionych źródeł jest trudna, jednak dzięki wykorzystaniu komputerów zyskujemy dostęp zarówno do metod wspomagających podejmowanie decyzji, jak i umożliwiających pozyskanie w czasie rzeczywistym informacji pozostających poza zasięgiem tradycyjnych technik warsztatowych. Architektura informacyjna wyróżnia się formalnym ujęciem procesu przetwarzania informacji. Cecha ta zapewnia zgodność z innymi składnikami infrastruktury informacyjnej, stanowiącej osnowę życia współczesnego społeczeństwa. Twórca, projekt i budynek mogą czerpać z zasobów, generować informacje oraz wchodzić w interaktywne zależności. Metodą architektury informacyjnej nie jeść projektowanie (rozwiązań), lecz programowanie (procesów). Sformalizowane przetwarzanie informacji dotyczy projektowania w całości lub w części. Architektura informacyjna obejmuje swym zasięgiem tendencje wzrastające wokół charakterystycznych etapów i czynności twórczych. Należą do nich: - działania formotwórcze, korzystające z mechanizmów genetycznych, rekurencyjnych, samopowtarzalnych, symulujących przypadkowość i innych algorytmów podporządkowanych wymaganym cechom finalnego obiektu; - działania porządkujące strukturę, oparte na gramatykach kształtów, systemach atraktorów, automatach komórkowych oraz innych systemach reguł; - działania w obrębie komunikacji z wykorzystaniem narzędzi dostępu do rzeczywistości rozszerzonej, wirtualnej, medialnych rozszerzeń budynku; - działania dotyczące interakcji, polegające na programowaniu zachowań budynku, wprowadzaniu czujników, emiterów i napędów; - symulacja stanów użytkowych oraz optymalizacja formy architektonicznej pod kątem założonych uwarunkowań; - kształtowanie modeli i elementów budowli w procesach cyfrowej produkcji; - zarządzanie cyklem życiowym budynku w szerokim horyzoncie czasowym - od realizacji projektu, przez zapewnienie optymalnych warunków użytkowania, aż do zniszczenia i recyrkulacji. We wszystkich tych obszarach użycie komputera zapewniło wydajność, gwarantującą osiągnięcie satysfakcjonujących efektów. Stało się czynnikiem stymulującym rozwój badań, a w efekcie - powstanie technik możliwych do aplikacji w skali budowlanej. Jednak inspiracje pochodziły od koncepcji sformułowanych wcześniej, często z dziedzin odległych od informatyki. Dążąc do poznania źródeł architektury informacyjnej, będę starał się uwypuklić ewolucję myśli, prowadzących ku osiągnięciom współczesności. Zacznę od rozpoznania kontekstu, ze szczególnym uwzględnieniem cech sprzyjających rozwojowi społeczeństwa opartego na wiedzy. Scharakteryzuję instrumenty, których dostarcza architekturze technologia informacyjna. Prześledzę treść, sposób kodowania oraz drogę komunikatu architektonicznego w środowisku mediów, wykorzystujących cyfrową postać danych. A wreszcie - zastanowię się, czy wykorzystywanie nowych instrumentów oraz mediów wpływa na poczucie harmonii dzieła, tworząc system estetyczny stanowiący dorobek własny ery bitów. Nicholas Negroponte w książce z roku 1996 stwierdził, że informatyka z nauki badającej komputery przekształciła się w dziedzinę życia. Myślę, że po części zawsze nią była. Przekonują o tym przykłady babilońskich protoalgorytmów, średniowieczny traktat Guida d'Arezzo, maszyna Babbage'a. Postaram się uczytelnić szlak, którym intelektualne koncepcje wieków minionych dotarły do ety społeczeństwa informacyjnego. Przede wszystkim zaś przywołać fakty, otwierające drogę realizacji fascynujących dzieł architektury informacyjnej.
EN
The term "Information Age" was introduced in the early seventies, in the title of Tibor Helvey's book. David Lamberton has used expression "Information Revolution" three years later. James Martin and David Butler are recognized as the authors of term "Information Society", although it was quite common amongst Japanese intellectuals much earlier. In 1963, historian and anthropologist Tadao Umesao published an article titled "Yoho syngyo ron" (The new industry) introducing phrase "Joho shakai", A year later Kamishima Jiro, and Masuda Joneji brought the term to Anglo-Saxon cultural area publishing the paper titled "Introduction to an Information Society". In 1977, Marc Porat, working on his doctoral thesis at Stanford University, attempted to measure whether the social transformation impacts the world's largest economy. In his dissertation titled "Information Economy" author presented a typology of professions and services classified as "informative", statistical data proving reevaluation of social needs and as a consequence - movement of workers. Exhausting resources of the industrial age, made human aspirations, social interests, and finally the economics change. Now - the historiosophical vision needed updating. American sociologist Daniel Bell started a debate, announcing the "end of ideology", questioning both, the principles catalog of social equilibrium and the universality of the capitalist world image. He foresaw the creation of a new post-industrial organization, not based on the competition - but on the Information and knowledge. A support for Bell came from the territory of futurisrn. Alvin Toffler’s book published in 1980 is incomparable to the scientific analysis such as Porat's report cited above. Although the "Third Wave" still evokes criticism, it is located in the center of a new concept of society. Toffler's vision influenced theory of information society contributing crucial inventions like prosumer citizen or information based, global industry. Third Wave society, or as Masuda says - information society, creates a workspace corresponding to the new situation of civilization, taking the advantage of technology, Allows reacting globally to current needs. The most important features of new environment are: interactivity. digital representation, the ability to transcode, and variation. Architecture responds to these impulses with considerable inertia because of the large-scale, multidisciplinary and durable output format. Architecture of the Information society is so far based on the traditional workshop routine. Communication and creation processes benefit from logic patterns proved through the ages. Digital technology is implemented as one of the branches or extensions (e.g. modelling, visualization, prototyping, building databases, simulation etc). Approaching the subject of Information architecture, I believe that position of digital medium gels more and more important in the contemporary practice. The sense of creativity changes with regard to formalized procedures. close to algorithmic method. It is based on intellectual grounds located as Babylonian algorithms deep in the history. Thanks to popularity and accessibility of personal computers - catalysts for conscious, mathematical creation were developed. The term "Information Architecture", not "Computer Architecture", is chosen purposely. The second should be understood as orientation towards the practical use of tools. An attempt to extract the architecture created "on the computers" or "thanks to the computers," which I think is risky and probably ineffective. The term "Information Architecture" identifies the topic of space creation in the context of information science. In addition to strictly technical considerations, reveals the reasons for the humanities and the social consequences of action. While designing buildings, we prepare conceptually relevant modification. In other words, we aim to achieve the effect that is rational, desirable, functional, and aesthetically acceptable. From a methodological point of view, this is done in a series of approximations and checks. Processed information comes from the designer (knowledge}, from external sources, internal design procedures, and finally from the process of building life. Information architecture is distinguished by the formal recognition of information processing. This feature provides compatibility with other components of information infrastructure, which is the fabric of life in modern society. The creator of the design and the building, can draw on the resources, generate information and enter into an interactive relationship. The method of information architecture is not the design (finding solutions), but programming (transforming and interacting). The formal processing of the information relates to the design as a whole or to specific procedures. Information architecture encompasses several, more narrow trends, growing around workshop techniques and creative activities. These are: - Form-finding operations, implementing the genetic, recursive, self-similarity, randomness, and other sub-algorithms required; - Formalization based on shape grammars, agent systems, attractors, cellular automata, and other sets of rules; - Media techniques implementing access to augmented reality, virtual reality, media extensions of the real building; - Activities related to the interaction involving the programming of behavior, the introduction of sensors, emitters and actuators; - Simulation and optimization utility deriving architectural form from the analysis or constraints and physical requirements; - Techniques allowing model formation and building elements production in the processes of digital fabrication; - Building life cycle management in the long run - from the project, by providing optimal conditions for use, pending the destruction and recycling. In all procedures specified above, use of the computer provides a performance, needed for satisfactory results. It becomes a factor stimulating the development of research, in effect - the possible emergence of techniques ready for application in construction scale. However, the impetus came from the concepts formulated earlier, beyond computer context. In order to find the sources of information architecture I tried to highlight the evolution of thought, leading to the achievements of modern times. I have starred from intellectual context recognition, with particular interests in the field of knowledge society development. Then - I characterized the instruments, provided by information architecture. I've tried to discover the way the architectural message passes in the digital media environment, transforming digital data. And finally - I considered whether the use of new instruments and media influences architectural inheritance or creates new aesthetics that would be exclusive achievement of the Era of Bits. Nicholas Negroponte in his book from 1996 wrote that Computer Science transformed from a scientific discipline into a sphere of life. I think, partially, h has always been. One can find proofs in Babylonian protoalgorithms, medieval Guido d'Arezzo treatise and Babbage’s machine - cases explained in the book. Algorithmic methodology existed in intellectual sphere ready to be effectively consumed by the computer. Procedural reasoning grew on the field of solving life problems, as well as on the ground of pure art. I tried to clarify trail, by which the intellectual concepts of the past centuries have reached the era of information society. Above all, - I recalled facts chat have opened door for fascinating works of information architecture to come.
PL
Wirtualna przestrzeń zbudowana z voxeli, której składniki programujemy, to więcej niż środowisko gier komputerowych. Cyfrowa reprezentacja, o której Mitchell, jeszcze w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, pisał przez pryzmat fotografii, dociera dziś do sedna zainteresowań architektury. Zapewnia jej, po raz pierwszy w historii, skuteczny aparat przekazu. Być może - przenosi do grona uprzywilejowanych sztuk jednostopniowych, gdzie efekt dostępny jest natychmiast - w chwili aktu twórczego. Nowa metoda otworzyła nowe możliwości. Z jednej strony udostępniła poligon do prób, z drugiej - alternatywne środowisko kreacji architektonicznej. Przestrzeń architektoniczna reprezentowana jest dziś przy pomocy medium cyfrowego, przez co uzyskuje cechy, które wypunktował Manovich. Percepcja przestała być funkcją eksploracji. Chwilowe stany zmieniają się dynamicznie, zależnie od zmierzonych w otoczeniu parametrów i życzeń użytkownika, czyli w wyniku interakcji. Kształtowanie zmiennego otoczenia wymaga użycia narzędzi programistycznych. Nie jest już kreowaniem docelowych stanów, lecz reguł ich zmienności. Granice między rzeczywistością realną, wirtualną i informacyjną ulegają zatarciu dzięki swobodnemu tłumaczeniu, natychmiastowemu przesyłaniu na odległość, oraz dostarczaniu zmysłom sygnałów tworzonych przez niezauważalne, cyfrowo sterowane, przenośne aparaty. Stopienie cyfrowej reprezentacji modelu komputerowego, jego projekcji, rzeczywistych materiałów, cyfrowej produkcji oraz sensorów, urządzeń komunikacyjnych i mechanizmów sterowanych komputerowo, pozwala mówić o ciągłym, przestrzennym środowisku informacyjnym, tworzącym medium.
EN
Virtual space built of voxels, the components of which we program, is more that the environment of computer games. Digital representation, about which Mitchell was already writing in the 1990s, though from the perspective of photography, today has become an essential factor in architecture, providing, for the first time in history, an effective transmission device. It may have moved it to the privileged group of one-stage art forms, in which the effect is accessible immediately, at the moment of the creative act. The new method opened up new possibilities. On the one hand, it provided the ground for trials, on the other - an alternative environment of architectural creation. Architectural space is represented today through a digital medium, thus achieving features enumerated by Manovich. Its numerical structure, modularity and automaticity result directly from the binary form of the data. Perception is no longer a function of exploration. Momentary states change dynamically, depending on the parameters of the surrounding environment and the wishes of the user, in other words, as a result of interaction. Shaping a changing environment requires the use of programming tools. It is no longer the creating of target states, but the rules of their variability. The boundaries between real, virtual and information reality are blurred due to free translation, immediate remote transfer, and the delivery to the senses of signals created by imperceptible, digitally controlled, portable devices. The merging of the digital representation of the computer model, its projection, actual materials, digital production and sensors, communication devices, and computer-controlled mechanisms, makes it possible to talk about a continuous spatial information environment that creates the medium of contemporary architecture.
8
Content available remote Nowy idealizm? : Le Corbusier, Alexander i architektura generatywna
PL
Artykuł porusza problem udziału metod matematycznych w kreacji i interpretacji twórczości architektonicznej. Poprzez analogię do teorii muzyki wskazuje możliwości ścisłego formalizowania zasad kształtujących styl wypowiedzi. Wskazuje odmienność problematyki zadań przestrzennych wynikającą z komplikacji i wielości uwarunkowań. Bazując na wypowiedzi Christophera Alexandra - przedstawia szanse, jakie przynosi architekturze wykorzystanie zaawansowanych technik informatycznych. Dotyczą one zarówno praktyki projektowania, jak i teoretycznych podstaw twórczości.
EN
The paper reflects on mathematical grounds for architectural creation and understanding. Theory of music contributes analogy that enlightens how to develop style based on formal rules. However - complexity of spatial problems is described as limitation for strict reasoning. Following Christopher Alexander's view - it shows new perspective that computation brings to architecture. The perspective for design practice as well as theory.
9
Content available remote Antitectonics - architecture for information society
EN
According to anthropology we perceive culture as a reality transformed by man - as a result of civilizational achievements - changed physically, and through symbolic representation - modeling opinions, notions and feelings. The world is completely filled with culture which is presents directly or indirectly in all potential locations. The sensory perceptions and their psychological effects have numerous interpretations. Where is the border between nature and culture? The technological development which changes perception - the borders of art (architecture) cease to be definitive. The discussion shifts from clear distinctions (is/is not) to relative gradation (is to what extent) or even - to parametric simulations (is in what conditions, what determines that).
PL
Esej Antytektonika: poezja wirtualnosci Mitchella (1998) tworzy podwaliny nowej teorii. Podważa sens kontynuacji rozważań na gruncie tektoniki architektonicznej promowanej przez Kennetha Framptona (2007). Kluczowe pojęcia opisu budowli zaczerpnięte z wywodu Sempera (1951), takie jak: fundament, wnętrze, struktura, detal, tracą rację bytu w niegrawitacyjnym środowisku. Jak zauważa Mitchell: "Less is more Miesa van de Rohe wyostrza się w wirtualnej rzeczywistości do anorektycznego ekstremum". Antytektoniczny wywód operuje zestawami antonimów: materialność - wirtualność, realizacja - zaprogramowanie, rzemiosło - CAD/CAM, lokalność - globalność, fasada - interfejs, tektonika - elektronika. Coraz silniej głoszony jest obecnie pogląd odrywający nowe zjawiska w architekturze od tradycji dwudziestowiecznej. Autor poddaje refleksji relacje teorii zmiany paradygmatu i wybranych projektów współczesnych budowli. Chciałby dociec, czy między dziewiętnastowieczną tektonika i antytektoniką przyszłości odnaleźć można wątek ciągłości. Dla lepszego wyjaśnienia zagadnień wpływu technologii informacyjnej na kształtowanie przestrzeni dokonano zestawienia myśli Mitchella z pracami Lwa Manovicha. Kryteria, które służą opisaniu nowych mediów - głównie w obrębie sztuk plastycznych i muzyki - wydają się adekwatne dla interpretacji architektonicznej. Zmiany w technice i języku wyrażania, niezależnie od rodzaju działalności artystycznej, zawierają pierwiastki wspólne. Koncepcja Manovicha definiująca pięć obszarów wyróżniających sztukę tworzoną przy użyciu komputerów wydaje się dobrym narzędziem do interpretacji architektury antytektonicznej.
10
Content available remote Pattern analysis. Study on composition structure in music and architecture
EN
Researching generative processes in design leads one towards theory of architecture. Evaluation of created forms demands exact instruments. In the engineering field mathematical models could be implemented as well as rules derived from laws of physics. Parametric description of aesthetical solution requires rules we do not have. Art object needs calibration accordingly to algorithmic criteria. Is it possible? Architectural debate focuses on holistic aspects of reality. Building, design project, concept exists as completed subject. Researching architectural molecules we prefer global, arbitrary definitions much more to micro-scale analysis. Experiments described in this paper illustrate efforts made to discover and understand elementary architectural tissue. Juliusz Żórawski's idea, introduced far before Christopher Alexander's algorithmic methodology, constitutes foundation for evaluation as well as for creation processes. Data acquisition, differently than procedures present in generative concepts, relies on rational analysis of space. Structural optimization as well as individual/ accidental/chaotic parameters are taken into account with secondary importance. Authors aim to research whether architectural argument can benefit from elementary analysis of patterns as proved on the field of contemporary music. If yes - can we implement discovered rules for generative form-creation processes?
PL
Refleksja nad użytecznością generatywnych metod projektowania wiedzie ku teorii architektury. Dokonywanie oceny efektów twórczej działalności wymaga precyzyjnych narzędzi. W obszarze technicznym - dostarczają ich matematyczne modele procesów oraz reguły wywiedzione z praw fizyki. Chcąc parametrycznie opisać estetykę rozwiązania - musimy ściśle sformułować zasady, czyli ustalić kryteria ewaluacji odpowiadające logice algorytmicznej. Czy jest to możliwe? Opis architektoniczny posługuje się nader często ogólnym postrzeganiem rzeczywistości. Projekt, budynek, jednostkowa idea traktowane są w nim jak zamknięte i skończone podmioty wywodu. Analiza w mikroskali, poszukiwania struktury najdrobniejszych elementów składowych i reguł ich wiążących ustępują miejsca definicjom stylów, ograniczonych niekiedy do produktów wąskiej grupy twórców. Przedstawione w artykule eksperymenty dążą ku poznaniu struktury architektonicznej na poziomie elementarnym. Koncepcja Juliusza Żórawskiego, wyprzedzająca algorytmiczne podejście do analizy przestrzennej znane z prac Christophera Alexandra staje się podstawą dla dokonywania oceny i generowania form architektonicznych. W odróżnieniu do wielu współczesnych koncepcji, źródłem informacji o powstającym obiekcie nie jest zespół przypadkowo pozyskanych danych oraz rezultat optymalizacji strukturalnej. Autor próbuje zbadać, czy podobnie jak w analogicznych studiach nad kompozycją muzyczną, akwizycja informacji architektonicznej może odbywać się na gruncie racjonalnej analizy uporządkowań. Jeśli tak - czy reguły wywiedzione z modelu teoretycznego posłużyć mogą do konstruowania nowych rozwiązań?
PL
Eksperymenty twórców komponujących za pomocą komputerów skłaniają do refleksji nad problemem formalizacji dzieła sztuki i procesu jego powstawania. Lektura prac muzycznych Davida Cope'a i architektonicznych Jose Duarte przekonuje, że technologia rozwinęła możliwości automatyzowania kreacji. Prócz zaciekawienia - rodzi obawę jak dalece odchodzimy od spontanicznego intuicyjnego obcowania ze sztuką. Na ile korzystanie z pomocy maszyn pozbawia na podmiotowości w dziele tworzenia. Artykuł rozważa problem analizy strukturalnej utworów muzycznych i architektonicznych. W przekroju historycznym rysuje obraz możliwości i barier stojących przed formalizacją. Pokazuje jak z istniejących utworów pozyskiwana jest informacja o zasadach rządzących ich budową. Opisuje podstawowe cechy metod algorytmicznych i analizuje ich przydatność na polu sztuki. Obraz doświadczeń muzycznych i architektonicznych pochodzących z przeszłości oraz współczesnych pozwala dokonać porównania. Określić uniwersalne cechy procesu i różnice wynikające ze specyfiki badanych dziedzin. Dążeniem pracy było uporządkowanie elementów teorii i przykładów ilustrujących praktyczne zastosowania algorytmów w sposób, który umożliwi Czytelnikowi spojrzenie w przyszłość. Autor rozważał problem z pozycji architekta i wnioski dotyczące tej dziedziny starał się szczególnie wyraźnie zarysować, jednak liczy, że również dla badaczy teorii muzyki mogą one stanowić materiał do porównań.
EN
Rapid growth of computer science brings experiments that evoke the reflection on formalized art and its origin. David Cope's musical compositions and Jose Duarte's architectural designs introduce new horizon of automotive creation. While attention to the new art growths, the question about realism and originality appears. Is human being still the central point of creation process? The paper describes structural analysis on musical and architectural composition. On the base of history study, strengths and weaknesses of formalization are enlightened. The research regards discovering rules from databases of existing art paradigms. Basic algorithm characteristics are illustrated that helps to investigate their usability on the field of art. Musical and architectural experiences brought together allow to compare and to learn universal and specific aspects. The study aims to establish typology of theory subjects and practical examples of algorithm implementation. Author explores the subject from architectural perspective. Conclusions are based on that background but hopefully can be useful for musicologists as well.
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.