Rozprawa traktuje o eminentnych aspektach wojennej twórczości Duszana Jurkovica (1868-1947), znamienitego architekta słowackiego doby przełomu XIX i XX wieku. Jurkovic, twórca o pokaźnym dorobku artystycznym oraz pionier budownictwa skansenowskiego w Europie Środkowo-Wschodniej, kierował w latach 1915-1918 pracami przy wznoszeniu nekropolii poległych bohaterów w ramach krakowskiego Kriegsgräber-Abteilung. Na terenie I okręgu żmigrodzkiego w dawnej Galicji Zachodniej, który nadzorował, powstały nie mające sobie równych założenia cmentarne, zdradzające zarówno inspirację drewnianym budownictwem ludowym, jak i niemal wszystkimi tendencjami sztuki europejskiej początku XX stulecia. Analiza stylistyczna powstałych obiektów ujawnia, iż użyte w nich elementy i symbole, umiejętnie przetworzone i zaadaptowane, sięgają do odległych źródeł starożytności i średniowiecza, rezygnując z wojennej retoryki i wyrażając imponderabilia o wartości dla człowieka najistotniejszej. Lekkość i łatwość, z jaką artysta porusza się po odrębnych obszarach kulturowych, odległych epokach, filozoficznych i religijnych archetypach, jest fascynująca i daje świadectwo zarówno zdumiewającego rozkwitu duchowo-kulturowego monarchii Habsburgów w przededniu Wielkiej Wojny, jak osobistych wysiłków Jurkovica, zmierzających do urzeczywistnienia XIX-wiecznego marzenia artysty o jedności sztuk. Ocenie poddano trzy założenia cmentarne zlokalizowane w Beskidzie Niskim: cmentarz nr 11 w Woli Cieklińskiej, nr 6 w Krempnej oraz nr 46 na przełęczy Beskidek nad Konieczną. Odzwierciedlają one podstawowy zamiar twórczy Jurkovica, jakim było wpisanie wojennych nekropolii w szeroki nurt architektury sakralnej oraz nadanie im uniwersalnych treści o charak- terze religijnym. Analiza ikonograficzna i semantyczna ujawnia zdumiewającą prawdę: groby żołnierzy są grobami męczenników, okręg cmentarny - martyrionem, wzniesionym w miejscu ich męczeńskiej śmierci; pole bitewne - miejscem pielgrzymek, płynących szeroko z terenu dawnego Imperium.
EN
The treatise discusses the eminent aspects of wartime artistic output of Duszan Jurkovic (1868-1947), an outstanding Slovakian architect of the turn of the 19th and 20th century. Jurkovic had significant artistic achievements and was a pioneer in open - air museum building in Central and Eastern Europe; in the years 1915-1918, he supervised the work on erecting necropolis for the dead heroes within the framework of the Krakow Kriegsgräber - Abteilung. In the area of the 1st district of Żmigród in the former Western Galicia which he supervised, unique cemetery complexes were created which revealed that they had been inspired by regional wooden architecture, as well as by almost all tendencies in European art of the beginning of the 20th century. The stylistic analysis of the erected constructions shows that the elements and symbols used in them, skilfully transformed and adapted, reach back to remote sources from the antiquity and medieval period, thus resigning from wartime rhetoric in favour of expressing imponderable values so essential for humanity. Nimbleness and ease with which the artist moved within separate cultural areas, distant epochs, or philosophical and religious archetypes, are fascinating and bear evidence of the amazing spiritual and cultural heyday of the Habsburg Monarchy on the eve of the Great War, as well as of Jurkovic's personal efforts aimed at realizing the19th-century artistic dream regarding the unity of arts. Three cemetery complexes located in Beskid Niski were evaluated: cemetery no 11 in Wola Cieklińska, no 6 in Krempna, and no 46 on the Beskidek Pass over Konieczna. They reflect the elementary creative intention of Jurkovic, which was to inscribe the wartime necropoles into the broad mainstream of church architecture and to invest them with universal significance of religious character. The iconographic and semantic analysis has revealed the stunning truth: the graves of soldiers are the graves of martyrs, the cemetery ring is a martyrium erected on the site of their martyrdom, and the battlefield is a holy place to which numerous pilgrimages have been made from the lands of the former Empire.
Rozprawa traktuje o eminentnej personie Heinricha Scholza, znakomitego rzeźbiarza wiedeńskiego, określanego przez Jaroslava Haska ironicznym mianem „dekującego się ochotnika”. Podczas I wojny światowej Scholz pełnił funkcję kierownika artystycznego VI Tarnowskiego Oddziału Grobów Wojennych na terenie dawnej Galicji Zachodniej. Scholz był artystą wszechstronnym, który potrafi pracować w kamieniu i drewnie, a ponadto posiadał doskonałe wyczucie materiału. Jego niespełna trzyletnia praca zaowocowała powstaniem ponad 40 realizacji cmentarnych, które odznaczają się nadzwyczajnym dopracowaniem szczegółów, precyzją wy- konania oraz doskonale wpisują się w otaczający krajobraz. Cmentarze Scholza, tworząc pod względem estetycznym stosunkowo zwartą grupę, mieszczą się w szerokim nurcie „dwudziestowiecznego klasycyzmu”. Modus ten odznacza się symetrią, prostotą, horyzontalizmem, oszczędnością środków wyrazu, powagą i osiowością. Poszczególne rozwiązania, z uwagi na różnorodność zastosowanych przez artystę motywów architektonicznych i dekoracyjnych, emblematów i rzeźb, są unikalne i zakorzeniają tę twórczość w najwartościowszych wytworach klasycyzmu, a poprzez estetykę przełomu XVIII i XIX wieku, wiążą ją wprost z artystyczną spuścizną śródziemnomorskich cywilizacji antycznych. Plastyczność, przestrzenność, mistrzowskie operowanie perspektywą i planami, umiejętność wkomponowania nekropolii w najbardziej wydawałoby się niesprzyjające warunki terenowe i optymalne wykorzystanie walorów rzeźbiarskich szczególnie predestynują te budowle do ekspozycji w pełnym słońcu, kiedy ostre promienie wydobywają z najdrobniejszego detalu zdumiewającą grę światła i cieni. Efekty takie osiągał Scholz zarówno w przypadku skromnych powierzchniowo mogił zbiorowych, jak i ogromnych założeń cmentarnych, nawiązujących do idei parku krajobrazowego i rozciągających się na przestrzeni kilku bądź kilkunastu hektarów. W grupie tych ostatnich sytuuje się cmentarz wojenny nr 193 w Dąbrówce Szczepanowskiej, ulokowany na powierzchni nieomal 1800 m2 i zaprojektowany z uwzględnieniem naturalnego ukształtowania terenu. O nadzwyczajnym znaczeniu tego założenia świadczy fakt, iż w jego obręb inkorporowano cały sąsiadujący teren ze wszystkimi zmianami spowodowanymi przez Wielką Wojnę (w ostatnich latach zrekonstruowano m.in. część rosyjskich rowów strzeleckich i schronów). Pierwotnie liczył on ponad 4 ha i był ogrodzony płotem z siatki na betonowych słupach. Mogiły poległych walczących armii zostały zgrupowanie w dwóch odrębnych zespołach grobowych, pomiędzy którymi ulokowano majestatyczny pomnik centralny z podniosłymi inskrypcjami pióra kapitana Hansa Hauptmanna, poety i oficera w krakowskim Wydziale Grobów Wojennych. I oto w granicach tego kompleksu doszło ostatnio do marnej inwestycji, urągającej pamięci pochowanych tu poległych, a także podważającej międzynarodową rangę tak unikalnego wojennego zbytku. O jej rozmiarach świadczą m.in. przedłożone zdjęcia.
EN
The work presents the eminent personage of Heinrich Scholz, a superb Viennese sculptor, ironically described by Jaroslav Hasek as “a scrimshanking volunteer”. During World War I, Scholz was the artistic director of VI Tarnow Unit of War Graves in the area of old Western Galicia. Scholz was a many-talented artist, who could work in wood and stone, and possessed a perfect sense of material. His three-year long work resul- ted in creating over 40 cemetery realizations, characterised by unusual care for detail, precision workmanship, and fitted perfectly into the surrounding landscape. Scholz’s cemeteries, by constituting a relatively compact group from the aesthetic point of view, fit into the vast trend of the “twentieth-century classicism”. That mode is characterized by symmetry, simplicity, horisontalism, frugality in means of expression, solemnity and axiality. Particular designs, because of the variety of architectonic and decorative motifs, emblems and sculptures used by the artist, are unique and root his output among the most valuable creations of classicism, and via the aesthetics of the turn of the 18th and 19th century connect it directly to the artistic inheritance of the antique civilizations of the Mediterranean. Plasticity, spatiality, mastery in using perspective and planes, ability to integrate the necropoles into the seemingly most unfavourable landscape conditions and optimum use of advantages of sculpting, particularly predestine those buildings to be exhibited in bright sunlight, when harsh sun- rays enhance the amazing play of light and shade on the smallest detail. Scholz achieved such effects both in cases of spatially modest mass graves, and enormous cemetery complexes alluding to the idea of landscape parks and stretching over the area from a few to several hectares. Military cemetery no 193 in Dąbrówka Szczepanowska, covering the area of almost 1800 m2 and designed with consideration for the natural landform features, belongs to the latter group. The unique significance of this complex has been confirmed by the fact that the whole neighbouring, area with all the alterations caused by the Great War, has been incorporated into the site (in recent years some of the Russian trenches and bunkers have been reconstructed). Originally it covered over 4 ha and was surrounded with a wire fence on concreto posts. The graves of the fallen from the fighting armies were grouped in two separate grave complexes between which a majestic central monument with solemn inscriptions by Captain Hans Hauptmann, a poet and officer in Krakow Department of War Graves, was situated. However, recently a poor investment has been made within the boundaries of the complex, which insults the memory of the fallen soldiers buried here and undermines the international rank of such a unique war memorial, as can be seen in the enclosed photographs.
The international law defines the use of biological and chemical weapons as prohibited, which is specified by the Chemical Weapons Convention. The use of radiation weapon, however, still has not been clearly defined. The character of such weapon requires it to be prohibited, particularly due to complex international situation (i.e. an increasing number of states possessing the nuclear weapon) and the terror threat. Taking the above into consideration, the authors focus on a turnover of fissile materials while facing terrorist threat. They start with a detailed description of the nuclear weapon possessed by individual states and their capabilities today and in the future. Next, they diagnose the threat with nuclear terror (purchase of radioactive materials, ready-to-use warheads, using "dirty" bombs and constructing the radiation weapon by terrorist groups). The article concludes with the discussion of counteracting the above mentioned threats - the creation of the system of detection and identification of the radiation materiał distributed in the country and abroad.
Zmiany gospodarcze wymuszają konieczność ciągłego i systematycznego dostosowywania przedsiębiorstw wodociągowych do nowych warunków techniczno-ekonomicznych. Istotnym elementem wymuszającym poszukiwanie nowych rozwiązań jest znaczny (w Gdańsku ponad 50%) spadek produkcji wody od 1992 r. Znacznym ułatwieniem dla zarządów przedsiębiorstw wodociągowych mogą być pojawiające się nowe narzędzia, wskaźniki i kryteria do porównywania działalności firm wodociągowych nie tylko pod względem technicznym i technologicznym, ale też coraz częściej pod względem ekonomicznym (benchmarking). W pracy omówiono założenia i uwarunkowania wdrażania "procesu utrzymania urządzeń" w latach 2002-2005. Nowe narzędzie pozwoli na zwiększenie możliwości analizowania informacji o realizowanych pracach i ich kosztach, a także ułatwi podejmowanie optymalnych decyzji. Obszar pilotażowy wdrożenia objął swym zasięgiem urządzenia automatyki i telemetrii, energetyki oraz urządzenia do dawkowania chemikaliów (ok. 20% urządzeń będących w eksploatacji). Celem końcowym tego procesu będzie szczegółowa kontrola budżetu przedsiębiorstwa i optymalizacja prac związanych z utrzymaniem jego urządzeń, poprzez określenie niezbędnych budżetów operacyjnych oraz ocenę ryzyka stanu wyposażenia.
EN
The continuing changes in Poland's economy and rapid developments in world's technology have become a serious challenge also for water-supply companies, which heave to cope with a variety of new technological and economic issues, and look for adequate solutions. The Waterworks of Gdańsk, for example, have been suffering a considerable drop in water consumption (which has decreased by 50%) since 1992. This considerable decrease in water demand has revealed the adverse effects of the oversized technological systems and insufficient funds for repairs and overhauls in the past. These days, the managers of water supply system may find considerable support owing to the availability of some new tools (parameters, indexes, criteria), which make it possible to compare the performance of water-supply companies not only in technological but also in economic terms (benchmarking). As these tools were developed for the needs of industrial companies, they have to be modified before they are used by water-supply companies. Recently Saur Neptun Gdańsk SA (a Bouygues member) has been audited by the French consulting company Celleron, and the growing role of analyses and reports in the management of the company has created the need of implementing an integrated E&T computer system. Considerable progress has already been achieved in the implementation of this system for the Departments of Operations and Technology, which enabled the decision to be made on the implementation of the Maintenance Saur Neptun Gdańsk in the time span of 2002 to 2005. In the present paper, the assumptions and conditions for the implementation of the Maintenance Process are discussed. The Maintenance Process is a convenient tool providing information not only about the operations being currently performed, but also about the costs involved, which facilitates optimal decision-making. The implementation has been started on a pilot scale, which includes devices made use of in automatic engineering, power engineering and telemetry, as well as the equipment used for dosing chemicals. The final objective of The Process is a detailed control of the budget and the required operating budgets and by assessing the risk of device failure.
Do budowy kanałów ściekowych wykorzystuje się obecnie rury z tworzyw sztucznych. Specyficzną ich odmianą, stosowaną już na rynku krajowym, są rury profilowe: polipropylenowo-polietylenowe. Wyroby te cechuje duża wytrzymałość. Wymagająone jednak przestrzegania określonego reżimu montażu w wykopach w zależności od warunków gruntowych i obciążenia.
EN
For building of sewers are presently used pipes of plastics. The specific form of plastic pipes which has been applied on the home market are the sectional polyethylene-polypropylene pipes. Those products are characterized by great durability but their installation rn excavation requires abidance by the determined installing procedure in dependence on soil conditions and loading.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
In this paper we deal with exploring possibilities of using MatLab program procedures which enable describing of signals and obtaining of their power spectra by applying parametric models. First part presents mathematical description of the self - regression model and of its power spectrum. The next step involves presentation of the MatLab package procedures that enable us to calculate basic parameters of the model (its order and coefficients) and its spectrum (the autoregressive [AR] model spectrum and Prony's spectrum). Then, we develop a procedure enabling us to calculate the minimum order of the AR model that is necessary for precise mapping of the examined real signal generated by the gearbox. The obtained results prove possibility of applying the spectrum found from parametric models as a substitute of the Foufier spectrum, which is however connected with some inconvenience, as described in this paper.
PL
W pracy tej zajęto się zbadaniem możliwości wykorzystania procedur programu MatLab, pozwalających na opis sygnałów oraz uzyskanie ich widm mocy poprzez zastosowanie modeli parametrycznych. W pierwszej części został przedstawiony opis matematyczny modelu autoregresji oraz jego widma mocy. W następnym kroku zostały przedstawione procedury pakietu MatLab, pozwalające na obliczenie podstawowych parametrów modelu (jego rząd i współczynniki) oraz jego widma (widmo AR i widmo Prony'ego). Następnie opracowano procedurę pozwalającą na obliczenie minimalnego rzędu modelu AR, koniecznego do dokładnego odwzorowania badanego sygnału rzeczywistego pochodzącego z reduktora. Otrzymane rezultaty świadczą o możliwości zastosowania widma otrzymywanego z modeli parametrycznych jako substytutu widma Fouriera, co wiąże się jednak z pewnymi niedogodnościami opisanymi w tej pracy.
Zmiany polskiego modelu gospodarczego obejmują coraz bardziej również branżę komunalną. Wyprzedzając zmiany struktury administracyjnej występuje jednak dalsze zróznicowanie działań eksploatatorów. Gminom pozostawiono wprawdzie swobodę w zakresie wyboru formy funkcjonowania przedsiębiorstw, nie doprowadzono jednak do powstania wyspecjalizowanych systemów oceny funkcjonowania, ani nie rozwiązano problemów słabszych gmin [wyrównując ich mniejsze możliwosci techniczne]. Coraz bardziej dokuczliwe bywa zróżnicowanie systemów, gdyż rosną oczekiwania odbiorców i potrzeba intensyfikacji eksploatacji starzejących się systemów.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przeprowadzono badania możliwości ogrzewania podłoża ogrodniczego (torfowo-korowego, o stos. obj. 1:1) za pomocą gazowego promiennika podczerwieni w celu niszczenia szkodników i patogenów. Wyznaczono minimalną (ze względu na określony czas ogrzewania) odległość promiennika od powierzchni podłoża. Określono dynamiki ogrzewania podłoża w zależności od grubości warstwy oraz rodzaju powierzchni pod podłożem. Stosowano gumę czarną, blachę stalową przeszlifowaną oraz folię aluminiową. Stwierdzono znaczne zmniejszenie zdolności przenikania promieni podczerwonych przez warstwę podłoża o grubości ponad 7 mm oraz znaczny wpływ promieni odbitych od powierzchni znajdującej się pod podłożem na szybkość jego ogrzewania. Stwierdzono także, że ogrzewanie podłóży ogrodniczych za pomocą gazowego promiennika podczerwieni umożliwia ogrzanie cienkiej warstwy podłóża do temp. 70 stopni C w stosunkowo krótkim czasie i może mieć zastosowanie przy odkażaniu podłoży ogrodniczych szczególnie w szklarniach z poletkami doświadczaThelnymi.
EN
The studies were carried out on heating horticultural substrate (moor peat - bark, 1:1 by volume) with a gas-fired infra-red radiator to destroy the pests and pathogens. Minimum distance between radiator and substrate surface was determined considering assumed time of heating. Dynamics of substrate heating was determined depending on its layer thickness and kind of surface under substrate layer; black rubber, ground steel sheet and aluminium foil were used as the surface. Considerable decreasing of infra-red radiation penetrability through the substrate layer above 7 mm thick was found as well as an significant effect of the radiation reflected from the surface under substrate layer on the intensity of its heating. It was also stated that heating horticultural substrates with the gas-fired infra-red radiator enables to rise the temperature of thin substrate layer up to 70 degree of C within relatively short time; thus, it may be applied to disinfection of horizontal substrates, especially in glasshouses with e
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.